{"id":4408,"date":"2021-09-14T10:33:22","date_gmt":"2021-09-14T08:33:22","guid":{"rendered":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/?p=4408"},"modified":"2021-09-14T10:33:23","modified_gmt":"2021-09-14T08:33:23","slug":"bronislaw-abramowicz-drugi-matejko","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/bronislaw-abramowicz-drugi-matejko\/","title":{"rendered":"Bronis\u0142aw Abramowicz. Drugi Matejko?"},"content":{"rendered":"\n

<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>




Bronis\u0142aw Abramowicz, Uczta u Wierzynka,<\/em>1876 r., olej na p\u0142\u00f3tnie, 157×315 cm, Muzeum Narodowe w Krakowie (\u017ar\u00f3d\u0142o: mnk.pl)<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Jego obrazy przywodz\u0105 na my\u015bl dzie\u0142a Jana Matejki. Ucznia i mistrza \u0142\u0105czy wiele – tytu\u0142y, tematyka prac, g\u0142adko rozprowadzane farby i ch\u0142odne kolory. Mo\u017ce dlatego realistyczne, dynamiczne i maj\u0105ce du\u017co detali dzie\u0142a przykuwaj\u0105 wzrok mi\u0142o\u015bnik\u00f3w polskiego realizmu. Tak w wielkim skr\u00f3cie prezentuj\u0105 si\u0119 kompozycje Bronis\u0142awa Abramowicza. Malarza, dla kt\u00f3rego historia, obok malarstwa, stanowi\u0142a najwi\u0119ksz\u0105 pasj\u0119.<\/p>\n\n\n\n

Artysta urodzi\u0142 si\u0119 w 1837 roku w Za\u0142uchowie, na Wo\u0142yniu. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 czasu sp\u0119dza w rodzinnej miejscowo\u015bci gdzie uczy si\u0119 rysunku. Okazuje si\u0119, \u017ce ma talent. Szkicuje du\u017co i ch\u0119tnie.<\/p>\n\n\n\n

W wieku 19 lat Abramowicz wyje\u017cd\u017ca do Warszawy. Chce pozna\u0107 wielki \u015bwiat, o jakim dot\u0105d czyta\u0142 jedynie w gazetach. W niewielkiej miejscowo\u015bci nie ma szans kszta\u0142ci\u0107 si\u0119 dalej, a on bardzo tego pragnie. Gdy w 1858 roku przekracza pr\u00f3g Szko\u0142y Sztuk Pi\u0119knych jest szcz\u0119\u015bliwy. W szkole cz\u0119sto s\u0142yszy, \u017ce warto by\u0107 malarzem doskona\u0142ym. Du\u017co pracuje, w wolnym czasie retuszuje i koloruje fotografie. Dalsz\u0105 nauk\u0119 przerywa wybuch powstania styczniowego.<\/p>\n\n\n\n

Bronis\u0142aw, jak setki m\u0142odych m\u0119\u017cczyzn, uwa\u017ca, \u017ce udzia\u0142 w walce to jego obowi\u0105zek. Zostaje nawet adiunktem gen. Mariana Langiewicza. Kariery w wojsku nie robi, zostaje ranny w bitwie pod Grochowiskami. W wolnym czasie ch\u0119tnie portretuje \u017co\u0142nierzy; dzi\u0119ki temu mo\u017ce oderwa\u0107 si\u0119 od ponurej rzeczywisto\u015bci.<\/p>\n\n\n\n

W 1865 roku, po trzech latach sp\u0119dzonych w Warszawie, Abramowicz jedzie do Monachium. Cel jest jeden – Kr\u00f3lewska Akademia Sztuk Pi\u0119knych. Legendarna uczelnia szkoli tylko najlepszych. Dla polskich i niemieckich realist\u00f3w to prawdziwa mekka, ku\u017ania artystycznych talent\u00f3w. Nic dziwnego, \u017ce gdy Abramowicz do niej trafia czuje si\u0119 jak ryba w wodzie. Niemal nie odchodzi od sztalug, wielokrotnie poprawia p\u0142\u00f3tna. Koledzy go chwal\u0105, wyk\u0142adowcy s\u0105 mniej wylewni. <\/p>\n\n\n\n

Wiedz\u0105, \u017ce aby osi\u0105gn\u0105\u0107 sukces potrzeba czego\u015b wi\u0119cej. Bronis\u0142aw zdaje sobie z tego spraw\u0119, szkoli si\u0119 dalej w wiede\u0144skiej Akademii Sztuk Pi\u0119knych. Pierwszy sukces? Portret bawarskiego kr\u00f3la Ludwika II. Dzi\u0119ki tej pracy zostaje dostrze\u017cony przez Wiede\u0144ski Dom Artysty. Abramowicz dzia\u0142a te\u017c w presti\u017cowym Wiede\u0144skim Stowarzyszeniu Artystycznym, jednak decyduje si\u0119 na powr\u00f3t do kraju.<\/p>\n\n\n\n

Wyb\u00f3r pada na Krak\u00f3w. Tym bardziej, \u017ce jednym z nauczycieli zostaje Jan Matejko. Mistrz uczy uczni\u00f3w nie tylko kompozycji, ale i odwagi. Uwa\u017ca, \u017ce przysz\u0142o\u015b\u0107 sztuki to malarstwo historyczne i rodzajowe. Mo\u017ce dlatego Abramowicza coraz bardziej poci\u0105gaj\u0105 portrety? Wykonuje je na wielkoformatowych p\u0142\u00f3tnach.<\/p>\n\n\n\n

Uczestniczy w kilku krakowskich wystawach, gdzie prezentuje stworzone do tej pory obrazy. Sceny rodzajowe, historyczne, le\u015bne i my\u015bliwskie mieszaj\u0105 si\u0119 z portretami przyjaci\u00f3\u0142. Malarz ma powody do zadowolenia. Ekspozycje ciesz\u0105 si\u0119 umiarkowanym sukcesem, a kolejne kompozycje bij\u0105 o g\u0142ow\u0119 niedawno stworzone dzie\u0142a. <\/p>\n\n\n\n

\u201eOstatnie chwile Zygmunta Starego\u201d, \u201eZygmunt August dyktuj\u0105cy sw\u00f3j testament\u201d czy \u201eKarol IX przed noc\u0105 \u015bw. Bart\u0142omieja\u201d niemal do z\u0142udzenia przypominaj\u0105 prace Matejki. Dynamiczne i perfekcyjnie wyko\u0144czone zachwycaj\u0105 koneser\u00f3w sztuki w Wiedniu. W Polsce artysta mo\u017ce liczy\u0107 na mniej przychylne opinie. Jedno z jego najs\u0142ynniejszych p\u0142\u00f3cien, „Uczta u Wierzynka”, zostaje skrytykowana.<\/p>\n\n\n\n

Barbara Ciciora, kustosz Muzeum Narodowego w Krakowie: \u201eObraz poddano jednak mia\u017cd\u017c\u0105cej krytyce. Rodacy zobaczyli w nim zaledwie wspania\u0142\u0105 uczt\u0119, nie za\u015b wydarzenie jakiego pragn\u0119li, budz\u0105ce dum\u0119 z minionej, ale rzeczywistej pot\u0119gi Polski\u201d. Jaki\u015b czas p\u00f3\u017aniej malarz przekazuje obraz krakowskiemu Muzeum Narodowemu.<\/p>\n\n\n\n

W 1883 roku w Krakowskim Towarzystwie Przyjaci\u00f3\u0142 Sztuk Pi\u0119knych mi\u0142o\u015bnicy historycznych kompozycji t\u0142umnie gromadz\u0105 si\u0119 przed budynkiem. To wtedy Bronis\u0142aw Abramowicz pokazuje najnowsze dzie\u0142o. \u201eEl\u017cbieta Habsbur\u017canka przyjmuj\u0105ca poselstwo ojca Ferdynanda Habsburga\u201d zostaje pokazana po raz pierwszy. P\u00f3\u017aniej obraz znika. Ponownie pojawia si\u0119 w Krakowie po blisko 90 latach, w 2019 roku!<\/p>\n\n\n\n

Malowanie coraz nowszych kompozycji to nie jedyne zaj\u0119cie Abramowicza. Artysta ch\u0119tnie zamyka si\u0119 w pracowni, gdzie miesi\u0105cami odnawia obrazy z zabytkowych krakowskich ko\u015bcio\u0142\u00f3w. Pracuje, m.in. nad figurami stall z ko\u015bcio\u0142a \u015bw. Idziego w Krakowie i obrazem Matki Bo\u017cej Bolesnej w ko\u015bciele Franciszkan\u00f3w. Nie spodziewa si\u0119, \u017ce konserwacja starych rze\u017ab, p\u0142\u00f3cien i nastaw o\u0142tarzowych jest r\u00f3wnie pracoch\u0142onna co wykonywanie nowych obraz\u00f3w. Abramowicz si\u0119 jednak nie poddaje, to nie w jego stylu.<\/p>\n\n\n\n

Gdy umiera 17 lipca 1912 roku pozostawia po sobie kilkana\u015bcie dzie\u0142 i kilkadziesi\u0105t odnowionych kompozycji. Fragment nekrologu: \u201eBronis\u0142aw Abramwicz artysta malarz prze\u017cywszy lat 77 po d\u0142ugiej i ci\u0119\u017ckiej chorobie, opatrzony \u015bw. Sakramentami, zmar\u0142 dnia 17 lipca 1912 roku. Wyprowadzenie zw\u0142ok z Zak\u0142adu im. Helcl\u00f3w nast\u0105pi w pi\u0105tek dnia 19 b. m. o godzinie 3 po po\u0142udniu, wprost na miejsce wiecznego spoczynku, na kt\u00f3ry to smutny obrz\u0119d zaprasza si\u0119 Krewnych, Przyjaci\u00f3\u0142, Koleg\u00f3w Zmar\u0142ego, znajomych i pobo\u017cna Publiczno\u015b\u0107\u201d. Chocia\u017c historycznym kompozycjom Bronis\u0142awa Abramowicza daleko do kompozycji Jana Matejki, warto pozna\u0107 jego obrazy.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Jego obrazy przywodz\u0105 na my\u015bl dzie\u0142a Jana Matejki. Ucznia i mistrza \u0142\u0105czy wiele – tytu\u0142y, tematyka prac, g\u0142adko rozprowadzane farby i ch\u0142odne kolory. Mo\u017ce dlatego realistyczne, dynamiczne i maj\u0105ce du\u017co detali dzie\u0142a przykuwaj\u0105 wzrok mi\u0142o\u015bnik\u00f3w polskiego realizmu. Tak w wielkim skr\u00f3cie prezentuj\u0105 si\u0119 kompozycje Bronis\u0142awa Abramowicza. Malarza, dla kt\u00f3rego historia, obok malarstwa, stanowi\u0142a najwi\u0119ksz\u0105 pasj\u0119….<\/p>\n","protected":false},"author":6,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[13],"tags":[4668,4689,4669,4691,4704,4708,4693,4719,4680,4681,4722,4703,4675,4706,4697,4727,4718,4673,4674,4723,4690,4692,4688,4682,4667,4687,4701,4683,4710,4695,4712,4670,4725,4702,4705,4700,4672,4677,4685,1508,4707,4709,4711,4696,4698,4694,4729,4726,4713,4717,4720,4715,4714,224,4676,4678,4684,4671,4679,4686,4724,4721,4716],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4408"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/6"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4408"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4408\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4410,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4408\/revisions\/4410"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4408"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4408"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4408"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}