![\"\"](\"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-content\/uploads\/2021\/08\/Renesansowi_Kochankowie_z_herbata_bf192_213169.jpg\")
<\/a>Bartosz Fr\u0105czek, Renesansowi kochankowie z herbat\u0105<\/em>, akryl na p\u0142\u00f3tnie, 80×100 cm, galeria Touch of Art<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
Jego obrazy s\u0105 przesycone symbolami. Mo\u017ce dlatego wielu wielbicieli sztuki wsp\u00f3\u0142czesnej nazywa go kolorowym ptakiem, symbolist\u0105 XXI wieku. G\u0142\u0119boko nasyconne kolory to jeden z jego znak\u00f3w rozpoznawczych. Drugi to magiczne postaci, przedmioty wprawiaj\u0105ce widza w dobry nastr\u00f3j.<\/p>\n\n\n\n
Bartosz Fr\u0105czak urodzi\u0142 si\u0119 w 1974 roku w Cz\u0119stochowie. W dzieci\u0144stwie zakochuje si\u0119 w rysunku, nieobce jest mu malarstwo. W wolnym czasie uwielbia przegl\u0105da\u0107 albumy z reprodukcjami Pierre’a Bonnarda, Henri’ego Mattise’a, Davida Hockneya i Roberta Rauschenberga. Mo\u017ce dlatego gdy podejmuje decyzj\u0119 o studiach w cz\u0119stochowskiej Wy\u017cszej Szkole Pedagogicznej na Wydziale Wychowania Artystycznego nie jest zaskoczony nat\u0142okiem zaj\u0119\u0107. Doskonale zdaje sobie spraw\u0119, \u017ce bycie artyst\u0105 nie nale\u017cy do \u0142atwych zada\u0144, dlatego postanawia po\u0142\u0105czy\u0107 pasj\u0119 z nauczaniem innych techniki malarskiej. Wie co robi. <\/p>\n\n\n\n
Na razie koncentruje si\u0119 na studiach. Stara si\u0119 by\u0107 prymusem, co wcale nie jest trudne. Ju\u017c w 1997 roku zdobywa III miejsce w konkursie dla student\u00f3w szk\u00f3\u0142 artystycznych. To jednak nic w por\u00f3wnaniu z nast\u0119pnym rokiem. Fr\u0105czek wyje\u017cd\u017ca do W\u0142och, gdzie na II Mi\u0119dzynarodowym Biennale di Arte – Citta di Locri otrzymuje II nagrod\u0119. Artysta wydaje si\u0119 nienasycony, dlatego bierze udzia\u0142 w VIII Biennale Sztuki Religijnej – Sacrum w Gorzowie Wielkopolskim. Od dawna interesuje go wsp\u00f3\u0142czesna sztuka religijna, teraz ma okazj\u0119 pokaza\u0107 co potrafi. <\/p>\n\n\n\n
Rok 1999 to kolejne pasmo sukces\u00f3w Fr\u0105czaka. Najpierw odbiera wyr\u00f3\u017cnienie w Biennale Internazionale di Mini Grafica e Pittura – Pisa we W\u0142oszech, p\u00f3\u017aniej ko\u0144czy studia zwie\u0144czone dyplomem u Wincentego Marsza\u0142kowskiego. Lata p\u00f3\u017aniej t\u0142umaczy: \u201e(…) Coraz mniej weryfikuje si\u0119 to co dobre, a co s\u0142abe w sztuce. Wa\u017cne jest by by\u0107 elastycznym, nie ba\u0107 si\u0119 pokazywa\u0107 nawet w najdziwniejszych miejscach. Bra\u0107 udzia\u0142 w konkursach, aukcjach, wystawach, targach sztuki, itp\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Do 2002 roku artysta wystawia na 35 ekspozycjach zbiorowych, jednak ci\u0105gle daje si\u0119 pozna\u0107 w\u0105skiemu gronu mi\u0142o\u015bnik\u00f3w swej tw\u00f3rczo\u015bci. Regularnie bywa zapraszany do Warszawy, Tarnowskich G\u00f3r, nie ukrywa, ze marzy o wielkim \u015bwiecie. Ten wreszcie si\u0119 o Fr\u0105czaka upomina. Wystawy w Anglii, Holandii, Niemczech, Danii, Szwecji, Belgii, Turcji, Japonii, Austrii, Meksyku, Chinach, Ameryce na W\u0119grzech, Cyprze s\u0105 zawsze wielkimi wydarzeniami w \u017cyciu malarza. Na tym nie koniec. Prace Fr\u0105czaka mo\u017cna zauwa\u017cy\u0107 na targach sztuki Hanse Art w Lubece. Oldenburgu, Bremie, a nawet w Hamburgu. Artevent expo Art. Revolution Taipei czy Artistes Contemporaines zorganizowanym w Lozannie i Genewie to kolejne miejsca odwiedzane przez mi\u0142o\u015bnik\u00f3w sztuki wsp\u00f3\u0142czesnej, mimo to artysta nie spoczywa na laurach. <\/p>\n\n\n\n
Kolorowe, przesycone optymizmem prace, pozbawione \u201efilozofowania\u201d staj\u0105 si\u0119 znakiem Fr\u0105czaka w Chinach. Tam jego prac pojawia si\u0119 najwi\u0119cej. W 2009 roku malarz broni na krakowskiej ASP doktorat, dziesi\u0119\u0107 lat p\u00f3\u017aniej odbywa si\u0119 habilitacja. Dodatkowe studia staj\u0105 si\u0119 dla artysty niezwykle istotne, otrzymuje propozycje wsp\u00f3\u0142pracy z kilkoma uczelniami, z kt\u00f3rych skwapliwie korzysta. Prowadzi zaj\u0119cia m.in. na s\u0142owackiej, chorwackiej Akademii Sztuk Pi\u0119knych i Uniwersytecie w Ostrawie. Stale zaskakuje tworz\u0105c nowe festiwale, do kt\u00f3rych nale\u017cy Mi\u0119dzynarodowe Biennale Miniatury, Mi\u0119dzynarodowy Festiwalu Muzyki i Sztuki Incident Accident. <\/p>\n\n\n\n
Pytany o form\u0119 promocji malarz zaznacza: \u201eKa\u017cdy z artyst\u00f3w ma w\u0142asn\u0105 recept\u0119 na sukces, wi\u0119c zapewne ka\u017cdy powie co\u015b innego w tym temacie. Bo tak jak r\u00f3\u017cnorodna jest sztuka, tak samo r\u00f3\u017cnorodne s\u0105 sposoby jej promowania. Ja pokazuj\u0119 swoje prace w galeriach w kraju i za granicami. Dzi\u0119ki temu mam mo\u017cliwo\u015b\u0107 poznawania nowych miejsc i nowych ludzi\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Mimo nat\u0142oku zaj\u0119\u0107 nie zaniedbuje malarstwa. Skupia si\u0119 na cyklach, pojawia si\u0119 w nich jeden wiod\u0105cy temat. Fr\u0105czak: \u201eSwoje inspiracje czerpi\u0119 z \u017cycia codziennego, podr\u00f3\u017cy i poznawania \u015bwiata (…)\u201d. W 2014 roku artysta prezentuje najnowszy cykl \u201eKolorowa szaruga\u201d. W jednym z wywiad\u00f3w podkre\u015bla, \u017ce nie ma jednego stylu, staje si\u0119 rozpoznawalny. Co s\u0105dzi o malarskich cyklach?<\/p>\n\n\n\n
\u201e (\u2026) Natomiast swoje prace tworz\u0119 w cyklach malarskich. Te cykle s\u0105 d\u0142u\u017csze, b\u0105d\u017a kr\u00f3tsze. Wszystko zale\u017cy od tego, na ile pomys\u0142u i ochoty do danej konwencji wystarcza. Do tej pory tych cykli powsta\u0142o naprawd\u0119 wiele. Cykl o kobiecie, cykl zwi\u0105zany z mapami nieba, cykl inspirowany egipskim malarstwem – to tylko jedne z nielicznych, kt\u00f3re uda\u0142o mi si\u0119 stworzy\u0107. Nie spos\u00f3b wszystkich wymieni\u0107 z pami\u0119ci. Maluj\u0119 zawodowo od 25 lat, zatem powsta\u0142o naprawd\u0119 wiele rzeczy. Moim najnowszym projektem jest cykl inspirowany pejza\u017cem\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Agnieszka Kwapisz, jedna z kuratorek ekspozycji artysty \u201eFr\u0105czek w malarstwie zbytnio nie duma, \u201e\u00abnie filozofuje\u00bb, kocha malarstwo. Chwyta chwile, \u0142apie pomys\u0142, \u017c\u00f3\u0142to, niebiesko, Turcja, Meksyk, Egipt podane w podobnej konwencji jak we wiadomo\u015bciach w TV. Na szcz\u0119\u015bcie u Bartka zawsze \u015bwieci s\u0142o\u0144ce, kolorowe wzorki rado\u015bnie drgaj\u0105 w mnogo\u015bci wydarze\u0144, cz\u0142owiek \u0142\u0105czy si\u0119 z nimi, nie neguje ich istnienia. To postawa Bartosza Fr\u0105czka – nie narzeka, otwarty, elastyczny, optymista\u201d. <\/p>\n\n\n\n
W przeciwie\u0144stwie do wielu malarzy Fr\u0105czek wie jak b\u0119dzie wygl\u0105da\u0142 konkretny obraz. Co staje si\u0119 z dzie\u0142ami, kt\u00f3re nie zachwycaj\u0105 malarza? \u201e(…) Cz\u0119sto zdarza si\u0119, \u017ce obraz w wyobra\u017ani wydaje si\u0119 ciekawy oraz atrakcyjny, lecz rzeczywisto\u015b\u0107 bywa brutalna i okazuje si\u0119, \u017ce efekt ko\u0144cowy nie jest taki, jakiego bym oczekiwa\u0142. Najcz\u0119\u015bciej te obrazy s\u0105 przemalowywane lub zamalowywane, a nawet ci\u0119te i targane, by nie zosta\u0142 po nich \u015blad. Nie ka\u017cdy zamalowany obraz nadaje si\u0119 do ponownej pracy na nim, a je\u015bli uwa\u017cam, \u017ce co\u015b jest naprawd\u0119 s\u0142abe, to staram si\u0119, by to nie funkcjonowa\u0142o\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Bartosz Fr\u0105czek jest jednym z najbardziej utalentowanych wsp\u00f3\u0142czesnych malarzy. Jego sztuka jest bardzo charakterystyczna, pe\u0142na optymizmu. Wspania\u0142a.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Jego obrazy s\u0105 przesycone symbolami. Mo\u017ce dlatego wielu wielbicieli sztuki wsp\u00f3\u0142czesnej nazywa go kolorowym ptakiem, symbolist\u0105 XXI wieku. G\u0142\u0119boko nasyconne kolory to jeden z jego znak\u00f3w rozpoznawczych. Drugi to magiczne postaci, przedmioty wprawiaj\u0105ce widza w dobry nastr\u00f3j. Bartosz Fr\u0105czak urodzi\u0142 si\u0119 w 1974 roku w Cz\u0119stochowie. W dzieci\u0144stwie zakochuje si\u0119 w rysunku, nieobce jest mu…<\/p>\n","protected":false},"author":6,"featured_media":4395,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[13],"tags":[4583,4578,4581,4537,4582,4546,4589,4599,4553,4541,4571,4569,4547,4596,4562,4561,4559,4539,4579,4538,4580,4544,4590,4600,4554,4542,4573,4575,4595,4545,4585,4603,4555,4540,4566,4564,4593,4549,906,4588,4584,4591,4598,4602,4601,4550,4552,4551,4558,4556,4557,4548,4567,4574,4570,4563,4577,248,4597,4592,4594,2944],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4394"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/6"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4394"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4394\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4401,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4394\/revisions\/4401"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/4395"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4394"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4394"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4394"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}