Szkoda s\u0142\u00f3w<\/em>, 50×70 cm, olej na p\u0142\u00f3tnie (\u017ar\u00f3d\u0142o: majaborowicz.com)<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
Nadrealne nagie postacie splecione w mi\u0142osnym u\u015bcisku. Tygrysy i konie bacznie spogl\u0105daj\u0105ce w nieznanym kierunku. Bloki kamieni i p\u0142yt. Tajemnicza przestrze\u0144, \u0142ukowato wygi\u0119ci w nienaturalnych pozach ludzie. Tak w du\u017cym skr\u00f3cie mo\u017cna scharakteryzowa\u0107 tworczo\u015b\u0107 Mai Borowicz, artystki kt\u00f3ra m\u00f3wi o sobie \u201ecross media artist\u201d. Jej realistyczno – magiczne kompozycje, w kt\u00f3rych \u0142\u0105czy ze sob\u0105 r\u00f3\u017cne techniki malarskie zyskuj\u0105 coraz wi\u0119ksz\u0105 popularno\u015b\u0107. <\/p>\n\n\n\n
Malarka urodzi\u0142a si\u0119 w 1980 roku w Pruszkowie. Od zawsze fascynuje j\u0105 rysunek, grafika komputerowa i sztuka wsp\u00f3\u0142czesna. Studia w Katedrze Sztuki Krajobrazu na warszawskiej SGGW ucz\u0105 j\u0105 nie tylko rozpoznawania technik malarskich, ale i radzenia sobie z trudnymi do\u015bwiadczeniami. Szkoli si\u0119 pod okiem najlepszych: Jana Rylke, Jeremiego Kr\u00f3likowskiego i S\u0142awomira Ko\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
Borowicz: \u201e (\u2026) droga do mojego aktualnego malarstwa by\u0142a d\u0142uga i kr\u0119ta. Zaj\u0119\u0142a mi prawie 30 lat. Wiod\u0142a przez walk\u0119 z systemem, do\u015bwiadczenie odzyskania 1989 r. przez Polsk\u0119 wolno\u015bci, zrozumienia, samo\u015bwiadomo\u015b\u0107 i akceptacj\u0119 indywidualno\u015bci. Wyboista droga kt\u00f3r\u0105 sz\u0142am, prowadzi\u0142a przez lata osobistej walki o przetrwanie. Wyobra\u017ania podsuwa\u0142a mi obrazy, kt\u00f3re zamyka\u0142y w sobie to wszystko czym by\u0142am, co prze\u017cy\u0142am, czego by\u0142am i jestem \u015bwiadkiem (…)\u201d.<\/p>\n\n\n\n
By\u0107 mo\u017ce dlatego artystka kocha prze\u0142amywa\u0107 bariery. Najwa\u017cniejsi s\u0105 dla niej ludzie, pojawiaj\u0105 si\u0119 niemal na ka\u017cdym p\u0142\u00f3tnie. Cz\u0119sto z ich twarzy bije z\u0142o\u015b\u0107, wzruszenie, postaci s\u0105 po\u0142amane, roztrzaskane. To – jak twierdzi Borowicz – symbole pokonywania w\u0142asnych s\u0142abo\u015bci, otwierania kolejnych drzwi. <\/p>\n\n\n\n
\u201eWszystkie te skomplikowane uczucia, do\u015bwiadczenia, my\u015bli zawieram w moich obrazach. Z racji trudnego przes\u0142ania i wymagaj\u0105cej tre\u015bci zamykam je w realistycznych kszta\u0142tach malarstwa olejnego. Moja tw\u00f3rczo\u015b\u0107 jest ho\u0142dem z\u0142o\u017conym naszemu do\u015bwiadczeniu i poniesionym ofiarom. Dzi\u0119ki nim mamy szans\u0119 by\u0107 silniejsi, wra\u017cliwsi, uczymy si\u0119 jak by\u0107 lepszymi lud\u017ami\u201d. <\/p>\n\n\n\n
Ka\u017cda praca malarki pe\u0142na jest sprzeczno\u015bci, brakuje w niej \u0142adu, harmonii i symbiozy. Artystka ukazuje mi\u0142o\u015b\u0107, nienawi\u015b\u0107, nadziej\u0119 i wiar\u0119 w marzenia, nami\u0119tno\u015bci, pasje. Tworzy z nich unikatowe, pe\u0142ne dobrego smaku surrealistyczne dzie\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
Po studiach Maja Borowicz ma do podj\u0119cia wiele trudnych decyzji. Jedna z nich dotyczy tw\u00f3rczo\u015bci. Zaczyna tworzy\u0107 animacje, ilustracje ksi\u0105\u017ckowe, efekty specjalne i grafiki komputerowe, jednak nie przestaje my\u015ble\u0107 o w\u0142asnej wystawie.<\/p>\n\n\n\n
Ta ma miejsce w 2008 roku w olszty\u0144skim Miejskim O\u015brodku Domu Kultury. Od tego czasu Borowicz regularnie odwiedza, m.in. Warszaw\u0119, Radom, Gda\u0144sk i W\u0142oc\u0142awek. Do pe\u0142ni szcz\u0119\u015bcia brakuje jej \u201etylko\u201d mi\u0119dzynarodowych sukces\u00f3w. Te niebawem nadejd\u0105.<\/p>\n\n\n\n
W 2014 roku Maja zostaje dostrze\u017cona w Art Revolution Tajpej, konkursie dla m\u0142odych i niezwykle uzdolnionych artyst\u00f3w. Cztery lata p\u00f3\u017aniej odbiera nagrod\u0119 za udzia\u0142 w Spectrum Miami.<\/p>\n\n\n\n
Prace Borowicz uwodz\u0105 form\u0105, faktur\u0105, wyobra\u017ani\u0105 i talentem. Z g\u0142\u0119boko nasyconych odcieni czerwieni, szaro\u015bci, bieli i br\u0105zu wy\u0142aniaj\u0105 si\u0119 rozpadaj\u0105ce si\u0119 na mniejsze kawa\u0142ki postacie. W\u0142\u00f3kna sk\u00f3ry, mi\u0119\u015bnie, chropowate pod\u0142o\u017ce s\u0105 dla artystki nie mniej wa\u017cne ni\u017c emocje. <\/p>\n\n\n\n
Jeremi Kr\u00f3likowski, wyk\u0142adowca i jeden z krytyk\u00f3w: \u201e\u015awiat Mai Borowicz jest z jednej strony mocno zakorzeniony w rzeczywisto\u015bci a jednocze\u015bnie otwiera si\u0119 na wydarzenia przekraczaj\u0105ce doznania. W ten spos\u00f3b przestrzenne obrazy s\u0105 nasycone egzystencjaln\u0105 symbolik\u0105 realizmu magicznego obejmuj\u0105cego najskrytsze i najg\u0142\u0119bsze prze\u017cycia ludzkiej egzystencji. <\/p>\n\n\n\n
Warsztat artystyczny Mai Borowicz obejmuje doskona\u0142e wyczucie linii i rysunku, bogat\u0105 dynamik\u0119 kolorystyczn\u0105, zr\u00f3\u017cnicowanie \u015bwiat\u0142a i g\u0142\u0119bi przestrzeni. Przy pomocy tych \u015brodk\u00f3w Artystka buduje sw\u0105 sztuk\u0119 obejmuj\u0105c\u0105 bez kompromis\u00f3w trudne problemy spraw intymnych, spo\u0142ecznych i kosmicznych, nie popada jednak w pesymistyczny \u015bwiat katastrofizmu\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Borowicz kocha eksperymentowa\u0107, w surrealistycznych i realistyczno – magicznych kompozycjach ch\u0119tnie wykorzystuje tradycyjne techniki malarskie, tj. olej, techniki cyfrowe i audiowizualne, dzi\u0119ki czemu jej p\u0142\u00f3tna s\u0105 niezwykle wyraziste, emocjonalne i dynamiczne.<\/p>\n\n\n\n
W 2015 roku wie, \u017ce jej plany o zagranicznych ekspozycjach spe\u0142ni\u0105 si\u0119 niebawem. Tym bardziej, \u017ce w\u0142a\u015bnie dostaje wyr\u00f3\u017cnienie w konkursie \u201eMind, Spirit & Emotion II\u201d i nagrod\u0119 American Art Award w dziedzinie futuryzmu. Potem s\u0105 kolejne wystawy i sukcesy. Maja bierze udzia\u0142 w zbiorowej ekspozycji \u201eMetamorfoza\u201d inspirowanej tw\u00f3rczo\u015bci\u0105 Zdzis\u0142awa Beksi\u0144skiego. Obok niej dzie\u0142a prezentuj\u0105 te\u017c, np. Tomasz \u201eAlen\u201d Kopera, Krzysztof Hencel, Dariusz Kaleta, Pawe\u0142 Kosior, Anastazja Markowicz i Marcin Ko\u0142panowicz.<\/p>\n\n\n\n
R\u00f3wnie du\u017ce zainteresowanie osi\u0105ga wystawa \u201ePercepcja ko\u0142a\u201d, na kt\u00f3rej malarka ma rzadk\u0105 mo\u017cliwo\u015b\u0107 spotkania z innymi artystami. Borowicz, podobnie jak pozostali tw\u00f3rcy, wykonuje kilka p\u0142\u00f3cien, wszystkie w kszta\u0142cie tonda, formy cenionej w renesansie.<\/p>\n\n\n\n
Maja Borowicz to artysta nieszablonowa, jej tw\u00f3rczo\u015bci nie da si\u0119 zamkn\u0105\u0107 w sztywnych ramach. W\u0142a\u015bnie dlatego ka\u017cde dzie\u0142o artystki pe\u0142ne przeciwstawnych emocji staje si\u0119 osobistym zapisem prze\u017cy\u0107 i wspomnie\u0144. <\/p>\n\n\n\n
Mi\u0142o\u015bnicy tw\u00f3rczo\u015bci malarki jednog\u0142o\u015bnie twierdz\u0105, \u017ce realistyczno – magiczne p\u0142\u00f3tna s\u0105 niezwykle autentyczne. Za ten autentyzm pokocha\u0142y j\u0105 setki tysi\u0119cy widz\u00f3w odwiedzaj\u0105cych kolejne wystawy. Obrazy Mai Borowicz to przenikaj\u0105ce si\u0119 wzajemnie \u015bwiaty, w kt\u00f3rych magia i klasa \u0142\u0105czy si\u0119 z doskona\u0142o\u015bci\u0105.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Nadrealne nagie postacie splecione w mi\u0142osnym u\u015bcisku. Tygrysy i konie bacznie spogl\u0105daj\u0105ce w nieznanym kierunku. Bloki kamieni i p\u0142yt. Tajemnicza przestrze\u0144, \u0142ukowato wygi\u0119ci w nienaturalnych pozach ludzie. Tak w du\u017cym skr\u00f3cie mo\u017cna scharakteryzowa\u0107 tworczo\u015b\u0107 Mai Borowicz, artystki kt\u00f3ra m\u00f3wi o sobie \u201ecross media artist\u201d. Jej realistyczno – magiczne kompozycje, w kt\u00f3rych \u0142\u0105czy ze sob\u0105 r\u00f3\u017cne…<\/p>\n","protected":false},"author":6,"featured_media":4360,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[7,13],"tags":[4212,4213,4214,4218,4223,4222,4194,4217,4220,4227,4193,4216,4224,4229,4244,4252,4198,4248,4204,4236,4240,4255,4197,4238,4203,4209,4235,4228,4230,4225,3241,4221,4226,4242,4250,4195,4246,4232,4206,4239,4245,4243,4254,4253,4251,4200,4199,4196,4237,4249,4247,1109,4211,4210,4208,3108,4201,4205,4234,4233,4231],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4359"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/6"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4359"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4359\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4364,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4359\/revisions\/4364"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/4360"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4359"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4359"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4359"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
![\"\"](\"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-content\/uploads\/2021\/08\/1-4.jpg\")
<\/a><\/figure><\/li><\/ul>