{"id":4321,"date":"2021-07-17T12:49:44","date_gmt":"2021-07-17T10:49:44","guid":{"rendered":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/?p=4321"},"modified":"2021-07-17T12:51:28","modified_gmt":"2021-07-17T10:51:28","slug":"jeff-koons-duchamp-xxi-wieku","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/jeff-koons-duchamp-xxi-wieku\/","title":{"rendered":"Jeff Koons. Duchamp XXI wieku"},"content":{"rendered":"\n<p><\/p>\n\n\n\n<p><\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-gallery columns-1 is-cropped wp-block-gallery-1 is-layout-flex wp-block-gallery-is-layout-flex\"><ul class=\"blocks-gallery-grid\"><li class=\"blocks-gallery-item\"><figure><a href=\"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-content\/uploads\/2021\/07\/Koons_J_Tulipanes-1024x796-1.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"1023\" height=\"796\" src=\"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-content\/uploads\/2021\/07\/Koons_J_Tulipanes-1024x796-1.jpg\" alt=\"\" data-id=\"4322\" data-full-url=\"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-content\/uploads\/2021\/07\/Koons_J_Tulipanes-1024x796-1.jpg\" data-link=\"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/?attachment_id=4322\" class=\"wp-image-4322\" srcset=\"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-content\/uploads\/2021\/07\/Koons_J_Tulipanes-1024x796-1.jpg 1023w, https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-content\/uploads\/2021\/07\/Koons_J_Tulipanes-1024x796-1-300x233.jpg 300w, https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-content\/uploads\/2021\/07\/Koons_J_Tulipanes-1024x796-1-768x598.jpg 768w\" sizes=\"(max-width: 1023px) 100vw, 1023px\" \/><\/a><\/figure><\/li><\/ul><figcaption class=\"blocks-gallery-caption\"><br><br>Jeff Koons, &#8222;Tulips&#8221;, 230x460x420 cm, stal szlachetna barwiona, 1995 &#8211; 2004, Muzeum Guggenheima (\u017ar\u00f3d\u0142o: guggenheim.org)<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n<p><\/p>\n\n\n\n<p><\/p>\n\n\n\n<p><\/p>\n\n\n\n<p>Uwielbia spe\u0142nia\u0107 swoje zachcianki, nazywa je wizjami. Jego sztuka ma tylu\u017c zwolennik\u00f3w, co krytyk\u00f3w. Bywa nazywany geniuszem autopromocji, ale te\u017c banalnym, kiczowatym artyst\u0105. M\u00f3wi, \u017ce robi to, co robiliby Beatlesi, gdyby tworzyli rze\u017aby. Jeff Koons. Skandalista o mi\u0142ym, ujmuj\u0105cym u\u015bmiechu.<\/p>\n\n\n\n<p>Jeffery Lynn Koons urodzi\u0142 si\u0119 24 stycznia 1965 roku w Yorku w Pensylwanii. Marzy o byciu artyst\u0105. Jeszcze nie wie, \u017ce kilkadziesi\u0105t lat p\u00f3\u017aniej zarobi \u201ena nieszkodliwej fanaberii\u201d miliony. W wolnych chwilach pomaga ojcu w prowadzeniu sklepu. Ju\u017c wtedy Koons zdaje sobie spraw\u0119 z ogromnej warto\u015bci reklamy. Kopiuje arcydzie\u0142a i umieszcza je za szklan\u0105 witryn\u0105 sklepu. Dodaje do zabawek lustra, tworzy pierwsze <em>ready mades<\/em>, podobne do dzie\u0142 Duchampa. <\/p>\n\n\n\n<p>Jeff znajduje sobie idola. Jest nim Salvador Dali. Zna na pami\u0119\u0107 najwa\u017cniejsze dzie\u0142a surrealisty, a gdy Dali przyje\u017cd\u017ca do Nowego Jorku, Jeff odwiedza malarza w hotelu. Ju\u017c wtedy kocha szokowa\u0107. Nosi czerwone w\u0142osy i d\u0142ugie w\u0105sy. Studiuje malarstwo w Maryland Institute College of Art w Baltimore i School of the Art Institute of Chicago. <\/p>\n\n\n\n<p>Nauka malarstwa jest dla Koonsa wa\u017cna tak\u017ce z innego powodu. Poznaje Eda Paschkema, wkr\u00f3tce Jeff zostanie jego asystentem. Zatrudnia si\u0119 w Museum of Modern Art. Koonsa poci\u0105gaj\u0105 te\u017c fundusze inwestycyjne, rezygnuje z nich na rzecz rze\u017aby. Od razu zatrudnia kilkudziesi\u0119ciu pomocnik\u00f3w, kt\u00f3rzy w na poz\u00f3r swobodnej atmosferze przechadzaj\u0105 si\u0119 po farmie rodzinnego domu Koonsa w Pensylwanii, i realizuj\u0105 \u201eszalone wizje\u201d artysty. <\/p>\n\n\n\n<p>Ka\u017cdy z nich odpowiada za jeden etap produkcji. Dba, by rze\u017aby wygl\u0105da\u0142y na stworzone \u201ejedn\u0105 r\u0119k\u0105\u201d. Pomys\u0142 Koonsa nie jest niczym nowym, przed rze\u017abiarzem robi\u0142 to, m.in. Andy Warhol. Koons: \u201eTeraz mog\u0119 swobodnie pracowa\u0107 z przedmiotami, kt\u00f3re niekoniecznie istnia\u0142y wcze\u015bniej. Mog\u0119 tworzy\u0107 modele\u201d.<\/p>\n\n\n\n<p>Gwiazd\u0105 zostaje gdy wykonuje porcelanow\u0105 figurk\u0119 Micheala Jacksona, podobn\u0105 bardziej do straganowej rze\u017aby ni\u017c dzie\u0142a sztuki. Jeff: \u201eWidz mo\u017ce na pierwszy rzut oka dojrze\u0107 w mojej pracy ironi\u0119&#8230; ale ja wcale jej nie widz\u0119\u201d. W 1989 roku Koons poznaje Ilon\u0119 Staller, lepiej znan\u0105 jako \u201eCicciolina\u201d. Gwiazda twardych film\u00f3w dla doros\u0142ych i pos\u0142anka w\u0142oskiej Partii Radykalnej pozuje z Koonsem do \u201eMade in Heaven\u201d. Praca okazuje skandalem, ostatecznie trafia do Whitney Museum. Podobnych prowokacji w \u017cyciu Jeffa b\u0119dzie wi\u0119cej. Znak rozpoznawczy?<\/p>\n\n\n\n<p>Kolorowe, \u201edmuchane\u201d rze\u017aby ps\u00f3w, kr\u00f3lik\u00f3w i tulipan\u00f3w z z serii \u201eCelabration\u201d. Stworzone z nierdzewnej stali szlachetnej elementy wygl\u0105daj\u0105 jakby nic nie wa\u017cy\u0142y. Koons d\u0142ugo dyskutuje z niemieckim, rodzinnym zak\u0142adem metalurgicznym. Chce, by ka\u017cdy element wa\u017cy\u0142 50 kilo. Na tym nie koniec! Kolorowe pow\u0142oki nale\u017cy oszlifowa\u0107, proces zajmuje a\u017c 250 godzin. Pomy\u0142ki nie wchodz\u0105 w gr\u0119. Koons nadzoruje ka\u017cdy etap prac. Jest perfekcjonist\u0105. I wtedy na horyzoncie pojawiaj\u0105 si\u0119 pierwsze k\u0142opoty.<\/p>\n\n\n\n<p>Zesp\u00f3\u0142 artysty nie dotrzymuje terminu, rze\u017aba trafia do Muzeum Guggenheima kilka tygodni p\u00f3\u017aniej. Kosztuje te\u017c znacznie wi\u0119cej ni\u017c obieca\u0142 Koons. Dla dyrektora nowojorskiej galerii sprawa jest prosta &#8211; odwo\u0142uje wystaw\u0119. Pracownicy zostaj\u0105 zwolnieni. To chwilowe tarapaty, my\u015bli Jeff. Prosi o pomoc kilku kolekcjoner\u00f3w. Ma szcz\u0119\u015bcie. Dakis Joannou, Peter Brant, Eli Broad, Jeffrey Deitch i Anthony d&#8217;Offay od razu zaczynaj\u0105 wierzy\u0107 w projekt. Sama seria z miejsca staje si\u0119 kultowa, niemal od razu zostaje sprzedana.<\/p>\n\n\n\n<p>Koons uwa\u017ca, \u017ce z ka\u017cdego przedmiotu mo\u017cna stworzy\u0107 dzie\u0142o sztuki. Tak powstaje \u201eThe Pre &#8211; new\u201d, praca z\u0142o\u017cona z ma\u0142ego AGD. W \u201eThe New\u201d Koons zamyka w szklanej witrynie odkurzacze. Nie inaczej wygl\u0105da \u201eGazing Ball\u201d, rze\u017aba z 2013 roku. Do gipsowych antycznych pos\u0105g\u00f3w rze\u017abiarz doczepia b\u0142\u0119kitne kule. Koons wie co robi. <\/p>\n\n\n\n<p>Prace z pogranicza pop &#8211; artu i dadaizmu<em> <\/em>coraz lepiej si\u0119 sprzedaj\u0105. Tylko w 2013 roku na aukcji Christie&#8217;s zostaje sprzedany \u201eBallon Dog (Orange), jedna z pi\u0119ciu \u201edmuchanych\u201d rze\u017ab. Najs\u0142ynniejsza praca Koonsa idzie pod m\u0142otek za 50.4 miliony dolar\u00f3w. Rekord Koonsa, kt\u00f3ry w 2008 roku zarobi\u0142 nieco ponad 80 milion\u00f3w euro, pobije tylko David Hockney. <\/p>\n\n\n\n<p>Ale i tak Jeff ma powody do zadowolenia. Nawi\u0105zuje wsp\u00f3\u0142prac\u0119 z kilkoma luksusowymi markami, m.in. Louisem Vuittonem, BWM Art Car, H&amp;M, domem Perinion. Coraz wi\u0119cej gwiazd zaprasza Koonsa do studia. Tak jest np. z Lady Gag\u0105, kt\u00f3ra nie wyobra\u017ca sobie, by ok\u0142adk\u0119 \u201eArtpop\u201d stworzy\u0142 kto\u015b inny. Jeff si\u0119 zgadza. P\u0142yta, kt\u00f3ra ostatecznie pojawia si\u0119 na rynku w 2013 roku od razu zyskuje rozg\u0142os. <\/p>\n\n\n\n<p>Koons nie przestaje zaskakiwa\u0107. Jeden z krytyk\u00f3w nazywa go \u201ezuchwa\u0142ym, do\u015b\u0107 zabawnym i tak strawnym jak paczka M&amp;M&#8217;s\u201d artyst\u0105. Rze\u017abiarza bawi\u0105 te por\u00f3wnania. Niemal codziennie dochodzi do protest\u00f3w z udzia\u0142em demonstrant\u00f3w. Jeff nic sobie z tego nie robi, skromno\u015b\u0107 nie jest jego mocn\u0105 stron\u0105. Gdy jedna z stacji proponuje wywiad, Jeff zgadza si\u0119 pod warunkiem, \u017ce&#8230; sam go przeprowadzi.<\/p>\n\n\n\n<p>Koons ma te\u017c wielu zwolennik\u00f3w. \u201eNawet po 30 latach Koons miesza\u0142 wysokie i niskie &#8211; pies utkany z balon\u00f3w, a nast\u0119pnie powi\u0119kszony do publicznego pomnika; naturalnej wielko\u015bci popiersie Michaela Jacksona i jego szympansa ze z\u0142ocisto &#8211; bia\u0142ej porcelany &#8211; nadal wydaje si\u0119 znacz\u0105ce\u201d.<\/p>\n\n\n\n<p>Jeffa Koonsa mo\u017cna nie lubi\u0107. Ale to nie znaczy, \u017ce jego prace wpisa\u0142y si\u0119 na sta\u0142e do kanonu sztuki wsp\u00f3\u0142czesnej. Tak jak przed laty sta\u0142o si\u0119 to z <em>ready mades<\/em> Marcela Duchampa.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Uwielbia spe\u0142nia\u0107 swoje zachcianki, nazywa je wizjami. Jego sztuka ma tylu\u017c zwolennik\u00f3w, co krytyk\u00f3w. Bywa nazywany geniuszem autopromocji, ale te\u017c banalnym, kiczowatym artyst\u0105. M\u00f3wi, \u017ce robi to, co robiliby Beatlesi, gdyby tworzyli rze\u017aby. Jeff Koons. Skandalista o mi\u0142ym, ujmuj\u0105cym u\u015bmiechu. Jeffery Lynn Koons urodzi\u0142 si\u0119 24 stycznia 1965 roku w Yorku w Pensylwanii. Marzy o&#8230;<\/p>\n","protected":false},"author":6,"featured_media":4322,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[9,10],"tags":[3948,3971,3976,3975,3950,3953,3955,3949,3951,3938,2362,3956,3961,3957,3962,2697,3979,3932,3970,3939,3958,3981,3965,3967,3942,3945,3931,3978,3952,3980,3933,3972,3954,3959,3968,3935,3960,3964,3966,3941,3944,2361,3937,3974,3963,3969,3039,3934,3936,322,3943,3940,3947,3946,2258,186,3973,3591],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4321"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/6"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4321"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4321\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4326,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4321\/revisions\/4326"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/4322"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4321"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4321"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4321"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}