{"id":4314,"date":"2021-07-06T12:53:34","date_gmt":"2021-07-06T10:53:34","guid":{"rendered":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/?p=4314"},"modified":"2021-07-26T10:12:08","modified_gmt":"2021-07-26T08:12:08","slug":"damien-hirst-artysta-o-duszy-awanturnika","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/damien-hirst-artysta-o-duszy-awanturnika\/","title":{"rendered":"Damien Hirst. Artysta o duszy awanturnika"},"content":{"rendered":"\n<p><\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-gallery columns-1 is-cropped wp-block-gallery-1 is-layout-flex wp-block-gallery-is-layout-flex\"><ul class=\"blocks-gallery-grid\"><li class=\"blocks-gallery-item\"><figure><img data-id=\"\" \/><\/figure><\/li><\/ul><\/figure>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image size-large\"><a href=\"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-content\/uploads\/2021\/07\/T07187_10.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"1024\" height=\"813\" src=\"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-content\/uploads\/2021\/07\/T07187_10-1024x813.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-4315\" srcset=\"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-content\/uploads\/2021\/07\/T07187_10-1024x813.jpg 1024w, https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-content\/uploads\/2021\/07\/T07187_10-300x238.jpg 300w, https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-content\/uploads\/2021\/07\/T07187_10-768x610.jpg 768w, https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-content\/uploads\/2021\/07\/T07187_10.jpg 1536w\" sizes=\"(max-width: 1024px) 100vw, 1024px\" \/><\/a><figcaption><br>Damien Hirst, &#8222;Pharmacy&#8221;, 1992, instalacja ze szk\u0142a, tworzywa sztucznego, Tate Modern (\u017ar\u00f3d\u0142o: tate.org.uk)<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n<p><\/p>\n\n\n\n<p><\/p>\n\n\n\n<p>Jego sztuka budzi wiele sprzecznych emocji. Od zaskoczenia poprzez zachwyt a\u017c do wzburzenia. Dla jednych skandalista, dla drugich artysta bezprecedensowy. Mo\u017cna go kocha\u0107 lub nienawidzi\u0107.<\/p>\n\n\n\n<p>Damien Steven Brennan urodzi\u0142 si\u0119 7 czerwca 1965 roku w Bristolu. Leeds, w kt\u00f3rym mieszka z matk\u0105 jest typowo robotniczym miastem. Ma\u0142o w nim rozrywek, dla ch\u0142opaka pokroju Hirsta wa\u017cniejsza od sztuki jest dobra zabawa. Wreszcie matka traci cierpliwo\u015b\u0107, zach\u0119ca Damiena do rysowania, chodzenia na wystawy.<\/p>\n\n\n\n<p>Hirstowi najbardziej podobaj\u0105 si\u0119 prace Francisa Davisona. Abstrakcyjne kola\u017ce z poci\u0119tego papieru wprawiaj\u0105 go w ekstaz\u0119. Chce tworzy\u0107 podobne dzie\u0142a. Marzy o zostaniu artyst\u0105. To jednak nie takie proste. Najpierw zarabia na \u201efanaberi\u0119\u201d prac\u0105 na budowie. Wreszcie po dw\u00f3ch latach, w 1986 roku, staje przed pot\u0119\u017cnym gmachem Goldsmiths College. W jednej z najstarszych angielskich uczelni artystycznych doskonali sw\u00f3j warsztat. W wolnym od nauki czasie pracuje w kostnicy. Rozk\u0142adaj\u0105ce si\u0119 cia\u0142a fascynuj\u0105 go na r\u00f3wni ze wsp\u00f3\u0142czesn\u0105 sztuk\u0105. Powr\u00f3ci do nich kilka lat p\u00f3\u017aniej.<\/p>\n\n\n\n<p>W lipcu 1988 roku Hirst uczestniczy w pierwszej zbiorowej wystawie. \u201eFreeze\u201d przyci\u0105ga spojrzenia, a pomalowane farb\u0105 kartony wprawiaj\u0105 w stupor mi\u0142o\u015bnik\u00f3w sztuki. Na pokazie, opr\u00f3cz garstki student\u00f3w, stawia si\u0119 Charles Saatchi. Wp\u0142ywowy marszand m\u0142odych, budz\u0105cych kontrowersje malarzy, rze\u017abiarzy i grafik\u00f3w ogl\u0105da dzie\u0142a i znika. Hirst jest zrozpaczony, ale szybko wraz z przyjaci\u00f3\u0142mi, Carlem Freedmanem i Billiee Sellmanem, organizuje oryginalne pokazy \u201emagazynowe\u201d. \u201eBuilding One\u201d jest pierwszym z nich. Najwi\u0119ksze zdumienie budz\u0105 zatopione w formalinie czerwie i g\u0142owa krowy.<\/p>\n\n\n\n<p>Hirst: \u201eNie mog\u0119 si\u0119 doczeka\u0107, kiedy b\u0119d\u0119 w stanie zrobi\u0107 naprawd\u0119 z\u0142\u0105 sztuk\u0119 i ujdzie to na sucho\u201d. W\u015br\u00f3d widz\u00f3w nie mo\u017ce zabrakn\u0105\u0107 Saatchiego. To w\u0142a\u015bnie on kupuje \u201eA Thousand Years\u201d. Prace mo\u017ce i s\u0105 \u015bwietne, ale Hirstowi brakuje wystawy indywidualnej. Przyci\u0105gaj\u0105cej spojrzenia szerokiego grona odbiorc\u00f3w. O \u201eBuilding One\u201d s\u0142yszy te\u017c Tamara Chodzko &#8211; Dial. Kolejna praca Damiena, \u201eIn and Out of Love\u201d, spotyka si\u0119 z przychylnymi opiniami krytyk\u00f3w. Dzi\u0119ki niej Hirst podpisuje kontrakt z Jayem Joplingiem.<\/p>\n\n\n\n<p>Wtedy o wsp\u00f3\u0142prac\u0119 z m\u0142odym, pomys\u0142owym i przekraczaj\u0105cym granice dobrego smaku artyst\u0105, zabiega Saatchi. Decyduje o sfinansowaniu ka\u017cdej pracy, o jakiej zamarzy Hirst. Tak powstaje \u201eFizyczna niemo\u017cliwo\u015b\u0107 \u015bmierci w umy\u015ble \u017cyj\u0105cego cz\u0142owieka\u201d, zanurzony w formalinie \u017car\u0142acz tygrysi. Dzie\u0142o, kt\u00f3re w 2004 roku osi\u0105gnie sum\u0119 8 milion\u00f3w dolar\u00f3w!<\/p>\n\n\n\n<p>Hirst zostaje nominowany do nagrody Turnera, a w 1993 roku jedzie na pierwsze mi\u0119dzynarodowe Biennale w Wenecji. Emocje si\u0119gaj\u0105 zenitu, gdy widzowie ogl\u0105daj\u0105 \u201eMatk\u0119 i dziecko podzielone\u201d &#8211; umieszczon\u0105 w kilku witrynach rozcz\u0142onkowane ciel\u0119 z krow\u0105. Damien lubi podkre\u015bla\u0107, \u017ce jest skandalist\u0105. Gdy dwa lata p\u00f3\u017aniej roku odbiera upragnion\u0105 statuetk\u0119, urz\u0119dnicy ds. zdrowia publicznego zakazuj\u0105 pokazywania \u201eTwo Fucking and Two Watching\u201d z obawy przed \u201ewymiotami w\u015br\u00f3d odwiedzaj\u0105cych\u201d. Damien ani my\u015bli przesta\u0107. Nawet matka artysty jest przera\u017cona wybuja\u0142\u0105 wyobra\u017ani\u0105 Hirsta. On sam wzrusza ramionami i wraz z pomocnikami sp\u0119dza coraz wi\u0119cej czasu w pracowni.<\/p>\n\n\n\n<p>Mawia: \u201eSztuka toczy si\u0119 w twojej g\u0142owie&#8230; Gdyby\u015b powiedzia\u0142 co\u015b ciekawego, m\u00f3g\u0142by to by\u0107 tytu\u0142 dzie\u0142a sztuki, a ja bym to spisa\u0142. Sztuka pochodzi zewsz\u0105d. To twoja odpowied\u017a na otoczenie. S\u0105 pomys\u0142y, nad kt\u00f3rymi pracowa\u0142em przez lata, na przyk\u0142ad jak zrobi\u0107 t\u0119cz\u0119 w galerii. Zawsze mam ogromn\u0105 list\u0119 tytu\u0142\u00f3w, pomys\u0142\u00f3w na spektakle i prac bez tytu\u0142\u00f3w\u201d. Intryguje go srebrny ekran. Pisze scenariusz do filmu, w kt\u00f3rym sam wyst\u0119puje. Hirst staje si\u0119 gwiazd\u0105 pierwszego formatu.<\/p>\n\n\n\n<p>Gdy w 1997 roku bierze udzia\u0142 w wystawie \u201eSensacja\u201d, w angielskiej Royal Academy, spotyka go nie lada zaszczyt; zostaje w\u0142\u0105czony do grupy YBA (Young British Artists). Pisze autobiografi\u0119, kt\u00f3ra okazuje si\u0119 jednym wielkim skandalem. Trzy lata p\u00f3\u017aniej Hirst wystawia \u201eHymn\u201d. Dzie\u0142o, kt\u00f3re za milion funt\u00f3w nabywa Saatchi, staje si\u0119 tak popularne, \u017ce Damien wykonuje jeszcze trzy kopie. Wszystkie schodz\u0105 na pniu. Coraz cz\u0119\u015bciej udziela wywiad\u00f3w, na ekspozycje przychodz\u0105 t\u0142umy. Tylko we wrze\u015bniu 2000 roku wystaw\u0119 w Nowym Jorku odwiedza 100 000 os\u00f3b.<\/p>\n\n\n\n<p>Trzy lata p\u00f3\u017aniej Hirst rezygnuje z intratnej wsp\u00f3\u0142pracy z Saatchim. Od miesi\u0119cy im si\u0119 nie uk\u0142ada. Nie mog\u0105 si\u0119 dogada\u0107, a Hirst dodatkowo podkre\u015bla, \u017ce Charles jest zbyt \u201edziecinny\u201d. Wydaje oficjalny komunikat: \u201eSzanuj\u0119 Charlesa. Tak naprawd\u0119 nie ma konfliktu. Je\u015bli go widz\u0119, rozmawiamy (&#8230;)\u201d.<\/p>\n\n\n\n<p>Rok 2006 jest dla Damiena do\u015b\u0107 intensywnym czasem. Odbywa seri\u0119 podr\u00f3\u017cy zwi\u0105zanych z wystaw\u0105 \u201e\u015amier\u0107 Boga, ku lepszemu zrozumieniu \u017cycia bez Boga na pok\u0142adzie statku g\u0142upc\u00f3w\u201d po Ameryce \u0141aci\u0144skiej. Witryna \u201eA Thousand Years\u201d, stworzona w 1990 roku, przez krytyk\u00f3w bywa por\u00f3wnywana do \u201eTryptyku\u201d Francisa Bacona. Damien nie kryje fascynacji artyst\u0105. Miesi\u0105c przed \u015bmierci\u0105 Bacon pisze do niego list. Margaret Coppack, jeden z krytyk\u00f3w sztuki: \u201eTo tak, jakby Bacon, malarz bez bezpo\u015bredniego spadkobiercy w tym medium, przekazywa\u0142 pa\u0142eczk\u0119 nowemu pokoleniu\u201d.<\/p>\n\n\n\n<p>W czerwcu 2007 roku Hirst po raz kolejny zostaje obwo\u0142any jednym z najdro\u017cszych \u017cyj\u0105cych artyst\u00f3w. Jego \u201eKo\u0142ysanka Wiosna\u201d, wysoka na 3 metry szafka z 6136 tabletkami zosta\u0142a sprzedana za rekordowo wysok\u0105 kwot\u0119 19. 2 milion\u00f3w dolar\u00f3w. To jednak nic w por\u00f3wnaniu z \u201eNa mi\u0142o\u015b\u0107 bosk\u0105\u201d, czaszk\u0105 inspirowan\u0105 sztuk\u0105 Aztek\u00f3w, wykonan\u0105 z 8601 diament\u00f3w o \u0142\u0105cznej masie 1106.18 karat\u00f3w, wycenian\u0105 na 50 milion\u00f3w funt\u00f3w. Chocia\u017c prace Hirsta s\u0105 niezwykle pracoch\u0142onne, to jednak \u017cadne dotychczasowe dzie\u0142o nie kosztuje tak du\u017co. Tym bardziej, \u017ce czaszk\u0119 zdobi ogromny ponad 52 karatowy r\u00f3\u017cowy diament.<\/p>\n\n\n\n<p>Damien Hirst uwielbia zaskakiwa\u0107. Gdy w 2016 roku pokaza\u0142 wrak greckiego statku, nikt nie przypuszcza\u0142, \u017ce obok staro\u017cytnych skarb\u00f3w znajd\u0105 si\u0119 postacie z bajek Disneya. Mo\u017ce w jego szale\u0144stwie tkwi jaka\u015b metoda.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Jego sztuka budzi wiele sprzecznych emocji. Od zaskoczenia poprzez zachwyt a\u017c do wzburzenia. Dla jednych skandalista, dla drugich artysta bezprecedensowy. Mo\u017cna go kocha\u0107 lub nienawidzi\u0107. Damien Steven Brennan urodzi\u0142 si\u0119 7 czerwca 1965 roku w Bristolu. Leeds, w kt\u00f3rym mieszka z matk\u0105 jest typowo robotniczym miastem. Ma\u0142o w nim rozrywek, dla ch\u0142opaka pokroju Hirsta wa\u017cniejsza&#8230;<\/p>\n","protected":false},"author":6,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[13,10],"tags":[3869,3867,3564,3831,3832,684,3850,3853,3809,3866,3830,3852,3819,3858,3861,3839,3848,3822,3821,3810,3844,3833,3849,3811,3868,3836,3851,3820,3815,3857,3865,3840,3837,3828,3818,3823,3814,3855,3864,3817,3838,3835,3847,3826,3812,3813,3854,3860,3863,3859,3862,3816,3842,3841,3843,3039,3834,3824,154,3845,3825,3827],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4314"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/6"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4314"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4314\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4316,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4314\/revisions\/4316"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4314"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4314"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4314"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}