{"id":4303,"date":"2021-06-26T11:02:24","date_gmt":"2021-06-26T09:02:24","guid":{"rendered":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/?p=4303"},"modified":"2021-06-26T11:02:25","modified_gmt":"2021-06-26T09:02:25","slug":"peter-doig-milosnik-surrealistycznych-pejzazy","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/peter-doig-milosnik-surrealistycznych-pejzazy\/","title":{"rendered":"Peter Doig. Mi\u0142o\u015bnik surrealistycznych pejza\u017cy"},"content":{"rendered":"\n<p><\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image size-large\"><a href=\"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-content\/uploads\/2021\/06\/20091127025732_peterdoigcabin.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"730\" height=\"536\" src=\"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-content\/uploads\/2021\/06\/20091127025732_peterdoigcabin.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-4304\" srcset=\"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-content\/uploads\/2021\/06\/20091127025732_peterdoigcabin.jpg 730w, https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-content\/uploads\/2021\/06\/20091127025732_peterdoigcabin-300x220.jpg 300w\" sizes=\"(max-width: 730px) 100vw, 730px\" \/><\/a><figcaption><br><br>Peter Doig, &#8222;Concerte Cabin&#8221;, 1994r.,  olej na p\u0142\u00f3tnie, 198x 295 cm, Saatchi Gallery (\u017ar\u00f3d\u0142o: Saatchi Gallery)<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n<p><\/p>\n\n\n\n<p><\/p>\n\n\n\n<p>Jego pejza\u017cy nie da si\u0119 pomyli\u0107 z pejza\u017cami \u017cadnego innego artysty. Surrealistyczne, nieco abstrakcyjne prace o rozmytych konturach przywodz\u0105 na my\u015bl kompozycje Moneta. Ale tylko przez chwil\u0119. Peter Doig kocha sztuk\u0119 wsp\u00f3\u0142czesn\u0105.<\/p>\n\n\n\n<p>Urodzi\u0142 si\u0119 17 kwietnia 1959 roku w Edynburgu, jednak rodzinnej miejscowo\u015bci niemal nie pami\u0119ta. Dzieci\u0144stwo sp\u0119dza w\u015br\u00f3d du\u017cych \u015bnie\u017cnych zasp w Kanadzie. Mo\u017ce dlatego na jego obrazach p\u00f3\u017aniej kr\u00f3lowa\u0107 b\u0119d\u0105 spadaj\u0105ce na ziemi\u0119 p\u0142atki \u015bniegu i wszechobecny \u015bnieg. Na razie jednak Doig marzy o karierze malarza. Nie wiadomo sk\u0105d wpada na ten pomys\u0142, w najbli\u017cszej rodzinie nikt nie tworzy &#8211; ojciec Doiga pracuje w firmie spedycyjnej i handlowej. <\/p>\n\n\n\n<p>Peter dopina swego. Przeprowadza si\u0119 do Londynu, gdzie miesi\u0105cami uczy si\u0119 rozpoznawa\u0107 techniki malarskie. Studiuje w Wimbledom School of Art, Saint Martin&#8217;s School of Art i Chelsea School of Art, gdzie zdobywa tytu\u0142 magistra. Nauka na artystycznych uczelniach to dla Doiga nie tylko ci\u0119\u017cka praca. <\/p>\n\n\n\n<p>Sp\u0119dza czas z przyjaci\u00f3\u0142mi, z jednym z nich, Haydnem Cottamem zatrudnia si\u0119 w angielskiej operze. \u201ePo godzinach\u201d maluje. W 1991 roku jedno z dzie\u0142 &#8211; \u201eRosedale\u201d trafia pod m\u0142otek w domu aukcyjnym Phillips i osi\u0105ga zawrotn\u0105 sum\u0119 28. 8 miliona dolar\u00f3w. <\/p>\n\n\n\n<p>Kolejne sukcesy, w tym, m.in. pierwsza nagroda na wystawie Johna Mooresa, nominacja do nagrody Turnera i przyznany w 2017 roku tytu\u0142 Ikony Sztuki Galerii Whitechapel, tylko utwierdzaj\u0105 go w przekonaniu, \u017ce dobrze zrobi\u0142 zajmuj\u0105c si\u0119 sztuk\u0105. Jeden z krytyk\u00f3w wyjawia, \u017ce Peter \u201esta\u0142 si\u0119 dzieckiem z plakatu eksces\u00f3w sztuki\u201d. Inni malarze pewni byliby oburzeni, ale nie Doig. <\/p>\n\n\n\n<p>Coraz bardziej zajmuje go tworzenie kolejnych kompozycji architektonicznych. Wykonuje, m.in. cykl inspirowany komunalnymi mieszkaniami Le Corbusiera. Nigdy jednak nie porzuca do ko\u0144ca malarstwa. W 1999 roku maluje s\u0142ynny w Toronto punkt orientacyjny. W ten spos\u00f3b powstaje \u201eCountry Rock (Wing Mirror)\u201d. \u017bycie na \u015bwieczniku mo\u017ce i jest ciekawe, ale coraz cz\u0119\u015bciej m\u0119czy Petera. Doigomania trwa. Niemal ka\u017cdy marzy o zobaczeniu jednej z wystaw z obrazami brytyjskiego malarza. Wtedy o Doiga upomina si\u0119 jeden ze znajomych.<\/p>\n\n\n\n<p>Chris Ofili proponuje m\u0142odemu malarzowi rezydentur\u0119 w Trynidadzie. Dwa lata p\u00f3\u017aniej Doig osiada na wyspie, gdzie niemal ca\u0142y czas sp\u0119dza w za\u0142o\u017conej przez siebie pracowni. Jego obrazy \u201enie pr\u00f3buj\u0105 odzwierciedli\u0107 otoczenia\u201d, stanowi\u0105 kwintesencj\u0119 surrealizmu.<\/p>\n\n\n\n<p>Malarza fascynuje szeroko poj\u0119ta kultura, od ok\u0142adek czasopism, p\u0142yt, ksi\u0105\u017cek a\u017c po kompozycje Moneta, Klimta i Muncha. Zak\u0142ada w studio klub filmowy StudioFilmClub. Co tydzie\u0144 mo\u017cna spotka\u0107 go w gronie przyjaci\u00f3\u0142, wybiera i wy\u015bwietla filmy, tworzy plakaty. Projekt jest nie tylko \u015bwie\u017cy, wyzwalaj\u0105cy, ale i \u201eznacznie bardziej bezpo\u015bredni\u201d od \u201enormalnej\u201d pracy Doiga.<\/p>\n\n\n\n<p>Gdy tworzy, artysta wielokrotnie si\u0119ga po stare zdj\u0119cia, wycinki gazet i poczt\u00f3wki. Zna na pami\u0119\u0107 niemal ka\u017cdy, najdrobniejszy detal. Mo\u017ce dlatego dzie\u0142a jednego z najwspanialszych \u017cyj\u0105cych malarzy figuratywnych na \u015bwiecie osi\u0105gaj\u0105 na rynku sztuki osza\u0142amiaj\u0105ce kwoty. <\/p>\n\n\n\n<p>Tylko za sprzedany w 2007 roku w domu aukcyjnym Sotheby&#8217;s \u201eWhite Canoe\u201d zap\u0142acono a\u017c 11.3 miliony dolar\u00f3w, ustanawiaj\u0105c tym samym rekord za dzie\u0142o \u017cyj\u0105cego europejskiego artysty. Jonathan Jones, krytyk sztuki: \u201eW\u015br\u00f3d tych wszystkich bzdur, oszust\u00f3w, retorycznego bzdur i szorstkich \u015bmieci, kt\u00f3re uchodz\u0105 za sztuk\u0119 XXI wieku, Doig jest klejnotem prawdziwej wyobra\u017ani, szczerej pracy i pokornej kreatywno\u015bci\u201d.<\/p>\n\n\n\n<p>Popularno\u015b\u0107 Doiga wreszcie si\u0119 przydaje. Pojawia si\u0119 na ok\u0142adkach pism, bywa ch\u0119tnie zapraszany na wystawy, a domy aukcyjne bij\u0105 si\u0119 o wystawienie na sprzeda\u017c obraz\u00f3w malarza. Jego prace regularnie mo\u017cna podziwia\u0107, m. in. w Tate Britain, Schirn Kunsthalle we Frankfurcie czy Szkockiej Galerii Narodowej. W 2015 roku pobija sw\u00f3j rekord, sprzedaj\u0105c stworzony kilka lat wcze\u015bniej \u201eSwampead\u201d za 25 950 000 dolar\u00f3w. Nied\u0142ugo potem wybucha prawdziwa bomba.<\/p>\n\n\n\n<p>Kanadyjski oficer, kt\u00f3ry przypadkiem widzi surrealistyczny obraz Doiga rozpoczyna proces s\u0105dowy przeciwko malarzowi. \u017b\u0105da 5 milin\u00f3w dolar\u00f3w. Ostatecznie proces ko\u0144czy si\u0119 fiaskiem. Wskazane przez \u017co\u0142nierza p\u0142\u00f3tno w rzeczywisto\u015bci jest dzie\u0142em Petera Doige. To jedyny skandal w jakim bierze udzia\u0142 kanadyjski artysta. <\/p>\n\n\n\n<p>W przeciwie\u0144stwie do zarabiaj\u0105cych kokosy koleg\u00f3w po fachu, Peter niech\u0119tnie opuszcza atelier. Nawi\u0105zuje wsp\u00f3\u0142prac\u0119 z cenionymi na \u015bwiecie muzeami. Przez lata dostarcza obrazy Galerii Tate. O kontrakt z muzeum zabiegaj\u0105 najwi\u0119ksi, m. in. uznany za najdro\u017cszego \u017cyj\u0105cego artyst\u0119 David Hockney czy tw\u00f3rca \u201edmuchanych\u201d rze\u017ab Jeff Koons.<\/p>\n\n\n\n<p>Peter Doig nale\u017cy do grona najwybitniejszych surrealist\u00f3w zakochanych w pejza\u017cu. Dzi\u015b o obrazy Doiga zabiegaj\u0105 uznani kolekcjonerzy i milionerzy. Ka\u017cde p\u0142\u00f3tno wystawione na sprzeda\u017c staje si\u0119 prawdziw\u0105 sensacj\u0105. Mo\u017ce dlatego, \u017ce Peter Doig jest mark\u0105 sam\u0105 w sobie?<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Jego pejza\u017cy nie da si\u0119 pomyli\u0107 z pejza\u017cami \u017cadnego innego artysty. Surrealistyczne, nieco abstrakcyjne prace o rozmytych konturach przywodz\u0105 na my\u015bl kompozycje Moneta. Ale tylko przez chwil\u0119. Peter Doig kocha sztuk\u0119 wsp\u00f3\u0142czesn\u0105. Urodzi\u0142 si\u0119 17 kwietnia 1959 roku w Edynburgu, jednak rodzinnej miejscowo\u015bci niemal nie pami\u0119ta. Dzieci\u0144stwo sp\u0119dza w\u015br\u00f3d du\u017cych \u015bnie\u017cnych zasp w Kanadzie. Mo\u017ce&#8230;<\/p>\n","protected":false},"author":6,"featured_media":4304,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[10,8],"tags":[3721,3537,3693,3714,3713,3670,3722,3715,3704,3691,3697,3727,3674,3669,3723,3695,3720,3705,3692,3729,3738,3719,3732,3737,3676,3718,3687,3688,3730,3680,3696,3673,3671,3667,3694,3716,3681,3690,3698,3699,3728,3683,3736,3677,3717,3706,3707,3686,3731,3689,3679,3702,3678,81,3733,3735,3675,2017,3712,3708,3711,3668,3505,3700,3701,3685,186,3724,3726,3725],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4303"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/6"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4303"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4303\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4306,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4303\/revisions\/4306"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/4304"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4303"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4303"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4303"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}