![\"\"](\"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-content\/uploads\/2021\/06\/Gerhard-Richter-Abstraktes-Bild-804-9.jpg\")
<\/a>Gerhard Richter, „Abstraktes Bild 804 – 9” (\u017ar\u00f3d\u0142o: artinfo.com)<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
Rozmyte, nieco zamglone kompozycje, przypominaj\u0105ce bardziej kiepskiej jako\u015bci zdj\u0119cia ni\u017c dzie\u0142a sztuki. Tak w wielkim skr\u00f3cie mo\u017cna opisa\u0107 tw\u00f3rczo\u015b\u0107 Gerharda Richtera. Nietuzinkowego malarza, tw\u00f3rcy realizmu kapitalistycznego. Artysty, kt\u00f3rego dzie\u0142a na aukcjach osi\u0105gaj\u0105 zawrotne ceny.<\/p>\n\n\n\n
Urodzi\u0142 si\u0119 9 lutego 1932 roku w Dre\u017anie. Chocia\u017c jego matka, Hildegarda Sch\u00f6nfelder, jest pianistk\u0105, nikt z najbli\u017cszego otoczenia Richtera nie zajmuje si\u0119 jednak malowaniem obraz\u00f3w. Gerhard b\u0119dzie pierwszym, kt\u00f3ry na dzie\u0142ach nieprzypominaj\u0105cych cenionych arcydzie\u0142 zbije fortun\u0119. Na razie sporo rysuje, fantazjuje, cz\u0119sto ucieka w stworzony przez siebie \u015bwiat.<\/p>\n\n\n\n
Ma 10 lat, gdy dociera do niego ponura wojenna rzeczywisto\u015b\u0107. Godzina policyjna, i co za tym idzie, liczne ograniczenia, sprawiaj\u0105, \u017ce Gerhard traci poczucie bezpiecze\u0144stwa. Potem jest jeszcze gorzej. Richter zostaje przydzielony do Deutches Jungvolk, wojskowej organizacji zrzeszaj\u0105cej wszystkich ch\u0142opc\u00f3w w Rzeszy. <\/p>\n\n\n\n
Jako\u015b wytrzymuje d\u0142ugie musztry, jednak my\u015bl o k\u0142opotach finansowych rodziny nie daje spokoju. Ojciec, matematyk i fizyk, jest niemile widziany w Niemczech, traci posad\u0119 nauczyciela. Dlatego Gerhard rzuca szko\u0142\u0119. Zostaje malarzem reklamowym, a nowe zaj\u0119cie sprawia, \u017ce chwilowo zapomina o wojnie.<\/p>\n\n\n\n
W wieku 17 lat postanawia zdawa\u0107 do drezde\u0144skiej Akademii Sztuk Pi\u0119knych. Odwa\u017cny krok, na studia dostaj\u0105 si\u0119 najlepsi. Gerhardowi si\u0119 udaje. W szkole uczy si\u0119 pod okiem Karla von Appen, Heinza Lohmara i Willa Grohmanna. Pocz\u0105tkowo tworzy murale, \u201epodobne do tapety lub gobelinu\u201d. <\/p>\n\n\n\n
P\u00f3\u017aniej, w latach 60. niemal wszystkie prace zostaj\u0105 ze wzgl\u0119d\u00f3w ideologicznych zamalowane. Gerhard staje si\u0119 persona non grata. D<\/em>wa miesi\u0105ce przed budow\u0105 muru berli\u0144skiego wyje\u017cd\u017ca do \u201elepszych\u201d Zachodnich Niemiec. Od marazmu ratuj\u0105 go studia na Kunstakademie D\u0171sseldorf, gdzie godzinami ogl\u0105da i przerabia zdj\u0119cia. Tworzy nowy antystyl, odwo\u0142uj\u0105cy si\u0119 do reklamy realizm kapitalistyczny.<\/p>\n\n\n\n Richter: \u201eJedynym moim zmartwieniem jest przedmiot. W przeciwnym razie nie zada\u0142bym sobie tyle trudu z wyborem temat\u00f3w; w przeciwnym razie w og\u00f3le bym nie malowa\u0142\u201d. Gdy tworzy, niemal nie wychodzi z pracowni. Martwe natury, autoportrety, portrety cz\u0142onk\u00f3w rodziny i kompozycje z motywem \u015bwiec przypominaj\u0105 rozmyte zdj\u0119cia.<\/p>\n\n\n\n Richter: \u201eFotografia jest najdoskonalszym obrazem. Nie zmienia si\u0119; jest absolutna, a wi\u0119c autonomiczna, bezwarunkowa, pozbawiona stylu. Zar\u00f3wno w swoim sposobie informowania, jak i w tym, o czym informuje, jest moim \u017ar\u00f3d\u0142em\u201d.<\/p>\n\n\n\n Dodaje: \u201eNie tworz\u0119 rozmy\u0107. Rozmycie nie jest najwa\u017cniejsze; nie jest te\u017c identyfikatorem moich zdj\u0119\u0107. Kiedy rozpuszczam demarkacje i tworz\u0119 przej\u015bcia, nie robi\u0119 tego po to, by zniszczy\u0107 przedstawienie lub uczyni\u0107 je bardziej artystyczne lub mniej precyzyjne. P\u0142ynne przej\u015bcia, g\u0142adka p\u0142aszczyzna doprecyzowuj\u0105 tre\u015b\u0107 i uwiarygodniaj\u0105 przedstawienie (impas \u00aballa prima\u00bb za bardzo przypomina\u0142by malarstwo i zniszczy\u0142by iluzj\u0119)\u201d. <\/p>\n\n\n\n Wreszcie nadchodzi lepszy czas. Rok 1972 nale\u017cy do niego. W utrechckim Museum voor Hedendaagse Kuns pojawia si\u0119 katalog z dzie\u0142ami malarza. \u015awie\u017ce, oryginalne i intryguj\u0105ce prace przypadaj\u0105 do gustu mi\u0142o\u015bnikom zar\u00f3wno surrealizmu jak i pop – artu. Richter coraz cz\u0119\u015bciej nazywa siebie przedstawicielem Pop Art On. Jednak prawdziwy boom<\/em> na jego obrazy przypada na lata 90. \u201eRenate und Marianne\u201d, portret siostry i \u017cony, zostaje sprzedany za milion dolar\u00f3w, jeden obraz z cyklu \u201eAbstraktes Bild\u201d idzie pod m\u0142otek za 21 milion\u00f3w funt\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n Trzy lata p\u00f3\u017aniej, w 2015 roku, Richter staje si\u0119 numerem jeden na aukcji Sotheby’s w Londynie. \u201eAbstraktes Bild (599)\u201d, obraz z 1986 roku, staje si\u0119 najdro\u017cszym dzie\u0142em Richtera. Malarz otrzymuje za nie a\u017c 44.52 milion\u00f3w dolar\u00f3w. Dzi\u0119ki temu Gerhard skupia si\u0119 na tworzeniu witra\u017cy, rze\u017ab i fitografii. Odrzuca wi\u0119kszo\u015b\u0107 lukratywnych kontrakt\u00f3w, chocia\u017c godzi si\u0119 na wsp\u00f3\u0142prac\u0119 z firm\u0105 Simens.<\/p>\n\n\n\n Gerhard: \u201eTrzeba wierzy\u0107 w to, co si\u0119 robi, trzeba zaanga\u017cowa\u0107 si\u0119 wewn\u0119trznie, aby malowa\u0107. Po obsesji doprowadza si\u0119 ostatecznie do przekonania, \u017ce mo\u017cna zmieni\u0107 cz\u0142owieka poprzez malowanie. pe\u0142ne pasji zaanga\u017cowanie, nie ma ju\u017c nic do roboty. Wtedy najlepiej zostawi\u0107 to w spokoju. Bo w zasadzie malowanie jest idiotyzmem\u201d.<\/p>\n\n\n\n On wierzy. Pojawia si\u0119 na srebrnym ekranie. Widzowie \u201eGerhard Richter Painting\u201d podgl\u0105da artyst\u0119 w atelier. Z licznymi nagrodami (m.in. Nagrod\u0105 Oskara Kokoschki, Junger Western Art Prize, Z\u0142otym Lwem na 47. Biennale w Wenecji) i bajo\u0144skimi sumami na koncie (Richter znajduje si\u0119 na li\u015bcie 700. najbogatszych niemieckich biznesmen\u00f3w), mo\u017ce skupi\u0107 si\u0119 na malowaniu. <\/p>\n\n\n\n \u201eMalarstwo nie ma nic wsp\u00f3lnego z my\u015bleniem, poniewa\u017c w malarstwie my\u015blenie jest malowaniem. My\u015blenie jest j\u0119zykiem – prowadzeniem dokumentacji – i musi mie\u0107 miejsce przed i po. Einstein nie my\u015bla\u0142, kiedy kalkulowa\u0142: oblicza\u0142 – tworz\u0105c kolejne r\u00f3wnanie w reakcja na poprzedni\u0105 – tak jak w malarstwie jedna forma jest reakcj\u0105 na drug\u0105 i tak dalej\u201d.<\/p>\n\n\n\n Gerhard Richter przez wielu bywa nazywany najlepszym wsp\u00f3\u0142czesnym artyst\u0105. Jego obrazy osi\u0105gaj\u0105 rekordowo wysokie sumy, a on sam nie odchodzi od sztalug. Nie zamierza rezygnowa\u0107 ze sztuki, kt\u00f3ra przed laty sprawi\u0142a, \u017ce oderwa\u0142 si\u0119 od przykrej codzienno\u015bci. Gerhard Richter na zawsze pozostanie tw\u00f3rc\u0105 realizmu kapitalistycznego. Nurtu robi\u0105cego prawdziw\u0105 furor\u0119. Bo niby jak inaczej wyt\u0142umaczy\u0107 fakt, \u017ce uczniowie Richtera, Albert Oehlen i Thomas Schutte, tak\u017ce s\u0105 wysoko cenionymi, cho\u0107 nie tak s\u0142awnymi malarzami.<\/p>\n\n\n\n <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Rozmyte, nieco zamglone kompozycje, przypominaj\u0105ce bardziej kiepskiej jako\u015bci zdj\u0119cia ni\u017c dzie\u0142a sztuki. Tak w wielkim skr\u00f3cie mo\u017cna opisa\u0107 tw\u00f3rczo\u015b\u0107 Gerharda Richtera. Nietuzinkowego malarza, tw\u00f3rcy realizmu kapitalistycznego. Artysty, kt\u00f3rego dzie\u0142a na aukcjach osi\u0105gaj\u0105 zawrotne ceny. Urodzi\u0142 si\u0119 9 lutego 1932 roku w Dre\u017anie. Chocia\u017c jego matka, Hildegarda Sch\u00f6nfelder, jest pianistk\u0105, nikt z najbli\u017cszego otoczenia Richtera nie…<\/p>\n","protected":false},"author":6,"featured_media":4299,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[10,8],"tags":[3634,3637,3636,3665,3656,937,684,820,3609,3641,3625,3655,3629,3632,3615,3666,3618,3658,3622,3644,293,3648,3650,3621,533,3640,3639,3624,3653,3628,3611,3642,3627,3654,3630,3633,3626,3646,3645,3616,3651,3660,3631,3623,3647,3643,3614,3649,3664,3657,3617,3039,81,154,2017,3662,3661,3663,70,3612,3659,186,462,3591],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4298"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/6"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4298"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4298\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4665,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4298\/revisions\/4665"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/4299"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4298"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4298"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4298"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}