![\"\"](\"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-content\/uploads\/2021\/06\/t03254_10-768x759-1.jpg\")
<\/a>David Hockney, „A BIgger Splash”, 1976 r. (\u017ar\u00f3d\u0142o: Rynek i sztuka)<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
S\u0142oneczne, minimalistyczne o \u201enowoczesnej technice kalifornijskiej\u201d obrazy. Tak w wielkim skr\u00f3cie mo\u017cna podsumowa\u0107 malarstwo Davida Hockneya, najdro\u017cszego \u017cyj\u0105cego surrealisty na \u015bwiecie. Chocia\u017c tworzy pejza\u017ce i martwe natury, najbardziej znany jest z autoportret\u00f3w, portret\u00f3w znanych miejsc, wn\u0119trz i os\u00f3b. Jego prace wyr\u00f3\u017cnia \u015bwietlisto\u015b\u0107 i oszcz\u0119dna technika malarska.<\/p>\n\n\n\n
Hockney urodzi\u0142 si\u0119 w 9 lipca 1937 roku w Bradford w hrabstwie Yorkshire. Ma\u0142e miasteczko nie mo\u017ce wiele zaoferowa\u0107, zw\u0142aszcza przed wojn\u0105, Davidowi to jednak nie przeszkadza. Wystarczy mu o\u0142\u00f3wek i kilka kartek papieru, na kt\u00f3rej zapami\u0119tale wykonuje dziesi\u0105tki szkic\u00f3w. Nie potrzebuje nawet modeli – wystarcz\u0105 mu rodzice, kt\u00f3rych podobizny godzinami starannie maluje. <\/p>\n\n\n\n
W 1953 roku Hockney postanawia zdawa\u0107 do Bradford College of Art. Innej alternatywy nie ma. Potem jest Royal College of Art, jedna z najlepszych uczelni artystycznych na \u015bwiecie. On te\u017c nale\u017cy do najlepszych, w konkursie dyplom\u00f3w dostaje z\u0142oty medal. Mo\u017ce dlatego Hockney tak bardzo marzy o byciu rozpoznawalnym?<\/p>\n\n\n\n
Ch\u0119tnie wyjecha\u0142by z Anglii, pozna\u0142 nowy kontynent. Szczeg\u00f3lnie intensywnie my\u015bli o Stanach. Po raz pierwszy pragnienie Hockneya ziszcza si\u0119 na pocz\u0105tku lat 60. Jedzie na seri\u0119 wyk\u0142ad\u00f3w, po wszystkim wraca do Anglii. Siedemna\u015bcie lat p\u00f3\u017aniej malarz zamieszka na sta\u0142e w Los Angeles. Mie\u015bcie przez siebie promowanym.<\/p>\n\n\n\n
W 1966 roku w \u017cyciu artysty nast\u0119puje kolejny zwrot. Poznaje Petera Schlesingera, studenta, potem tak\u017ce ukochanego modela, prywatnie partnera. Hockney nie kryje si\u0119 ze swoimi homoseksualnymi pogl\u0105dami, jednak na pierwszym planie zawsze s\u0105 obrazy. <\/p>\n\n\n\n
Fascynuje go codzienno\u015b\u0107, pop – art i fotograficzny realizm, jednak najbardziej surrealizm. Jaskrawe, nasycone i \u017cywe kolory, prosta, pozbawiona dynamizmu kreska. Przepis na sukces Davida jest prosty. Nie ogranicza si\u0119 do jednej techniki – ch\u0119tnie wykonuje grafiki i zdj\u0119cia. Te, podobnie jak wielkoformatowe p\u0142\u00f3tna, sprzedaj\u0105 si\u0119 nadzwyczaj dobrze. Tylko \u201eThe arrival of spring in Woldgate, East Yorkshire in 2011 (twenty eleven)\u201d zostaje wyceniony na 41 – 61 tysi\u0119cy dolar\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
W 2006 roku w ramach Contemporary Evening Art fani Hockneya maj\u0105 nie lada niespodziank\u0119. \u201eThe Splash\u201d obraz z cyklu basenowego, trafia pod m\u0142otek za niemal 5.4 miliony dolar\u00f3w. Kolejne aukcje ugruntowuj\u0105 pozycj\u0119 Davida na rynku sztuki. Padaj\u0105 coraz wi\u0119ksze sumy. Portret \u201eBevelry Hills Housewife\u201d, cenionej fotografki Betty Freeman, prywatnie przyjaci\u00f3\u0142ki malarza, osi\u0105ga sum\u0119 7.92 milion\u00f3w dolar\u00f3w, a jeden z krajobraz\u00f3w Hohckneya \u201eWoldgate Woods 24, 25 and 26, 2006\u201d prawie 12 milion\u00f3w dolar\u00f3w. <\/p>\n\n\n\n
Te kwoty s\u0105 jednak niczym w przypadku \u201ePortrait of the Artist (Pool with Two Fugures\u201d, obecnie najdro\u017cszego na \u015bwiecie dzie\u0142a wci\u0105\u017c \u017cyj\u0105cego i tworz\u0105cego artysty. Prac\u0119 z 1972 roku ukazuj\u0105c\u0105 kochanka Hockneya, naby\u0142 najprawdopodobniej Joe Lewis, w\u0142a\u015bciciel Tavistock Group i pi\u0142karskiej dru\u017cyny Tottenham Hotspur, za 90.312 milion\u00f3w dolar\u00f3w, detronizuj\u0105c samego Jeffa Koonsa.<\/p>\n\n\n\n
Hockney niewiele robi sobie z zamieszania, kt\u00f3re spowodowa\u0142. Udziela wywiad\u00f3w. W jednym z nich przekonuje: \u201eTo bardzo dobra rada wierzy\u0107 tylko w to, co artysta robi, a nie to, co m\u00f3wi o swojej pracy\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Chocia\u017c prace Hockneya wystawiano ponad 400 razy, sam artysta rzadko pojawia si\u0119 w mie\u015bcie. Dlatego gdy w 2007 roku malarz og\u0142asza, \u017ce stworzy\u0142 najwi\u0119ksze dzie\u0142o, i ofiaruje je Tate Britain, w Londynie wybucha zbiorowa panika. Na pierwszy rzut oka \u201eBigger Trees Near Warter\u201d wygl\u0105da jak zwyk\u0142y surrealistyczny krajobraz. Jednak wielbiciele Hockneya wiedz\u0105, \u017ce malarz po\u015bwi\u0119ci\u0142 obrazowi wiele czasu. Od lat zmaga si\u0119 z problemem jak stworzy\u0107 wielkoformatowe dzie\u0142o. Z pomoc\u0105 przychodz\u0105 nowe technologie, komputerowe programy, tj. Photoshop.<\/p>\n\n\n\n
Hockney: \u201eWtedy zda\u0142em sobie spraw\u0119, \u017ce mo\u017cliwe jest zrobienie jednego zdj\u0119cia tej wielko\u015bci, przy u\u017cyciu technologii komputerowej, kt\u00f3ra pomo\u017ce ci zobaczy\u0107, co robisz. Pomy\u015bla\u0142em, m\u00f3j Bo\u017ce, to by\u0142oby ogromne, ale by\u0142oby to dobre dla \u015bciany ko\u0144cowej najwi\u0119kszej galerii w Royal Academy. Znalaz\u0142em spos\u00f3b na zrobienie przyci\u0105gaj\u0105cego wzrok krajobrazu na wystaw\u0119 letni\u0105. To by\u0142o nie lada wyzwanie\u201d. <\/p>\n\n\n\n
Na pytanie dlaczego ofiarowa\u0142 akurat ten krajobraz, David wzrusza ramionami. Wyjawia: \u201ePomy\u015bla\u0142em, \u017ce je\u015bli mam co\u015b da\u0107 Tate, to chc\u0119 im da\u0107 co\u015b naprawd\u0119 dobrego\u201d. Czemu wybiera wielkie formy? \u201eChodzi o wielkie rzeczy. Mo\u017cesz powi\u0119ksza\u0107 obrazy. Robimy wi\u0119ksze zdj\u0119cia, wi\u0119ksze filmy, a wszystko to zwi\u0105zane jest z rysowaniem\u201d. Mocno optymistyczne, s\u0142oneczne surrealistyczne obrazy Davida przyci\u0105gaj\u0105 publiczno\u015b\u0107. Ekspozycj\u0119 w Royal Academy z\u0142o\u017con\u0105 z pejza\u017cy z Yorkshire w przeci\u0105gu nieca\u0142ych trzech miesi\u0119cy obejrza\u0142a rekordowa liczba ponad 600 tysi\u0119cy os\u00f3b.<\/p>\n\n\n\n
David Hockney, przez wielu nazywany najs\u0142ynniejszym surrealist\u0105 XXI wieku, wykreowa\u0142 w\u0142asny, nie do podrobienia styl. Uwodzi fantazj\u0105, prostot\u0105 i minimalizmem. S\u0142oneczne, pozbawione przepychu obrazy sta\u0142y si\u0119 nowym symbolem Los Angeles. Mimo powodzenia artysta nieprzerwanie tworzy nowe p\u0142\u00f3tna. Nic nie zapowiada, \u017ce zamierza przesta\u0107.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
S\u0142oneczne, minimalistyczne o \u201enowoczesnej technice kalifornijskiej\u201d obrazy. Tak w wielkim skr\u00f3cie mo\u017cna podsumowa\u0107 malarstwo Davida Hockneya, najdro\u017cszego \u017cyj\u0105cego surrealisty na \u015bwiecie. Chocia\u017c tworzy pejza\u017ce i martwe natury, najbardziej znany jest z autoportret\u00f3w, portret\u00f3w znanych miejsc, wn\u0119trz i os\u00f3b. Jego prace wyr\u00f3\u017cnia \u015bwietlisto\u015b\u0107 i oszcz\u0119dna technika malarska. Hockney urodzi\u0142 si\u0119 w 9 lipca 1937 roku w…<\/p>\n","protected":false},"author":6,"featured_media":4295,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[10,8],"tags":[3537,3564,3565,3558,3559,3575,3554,3556,3544,3600,3552,3571,3562,3587,3595,3602,3605,3607,3608,3606,3560,3555,3568,3547,3603,3601,3589,3597,3604,3572,3599,3550,3553,3557,3545,3588,3594,3569,3584,3551,3548,3546,3573,3574,293,3561,3598,81,3590,154,3581,3580,3577,3549,70,3578,3576,3579,3505,3543,3566,186,3563,3591,3596,3570,3583],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4294"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/6"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4294"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4294\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4296,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4294\/revisions\/4296"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/4295"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4294"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4294"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4294"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}