{"id":4201,"date":"2021-02-19T14:33:30","date_gmt":"2021-02-19T12:33:30","guid":{"rendered":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/?p=4201"},"modified":"2021-02-19T14:33:31","modified_gmt":"2021-02-19T12:33:31","slug":"pablo-picasso-mistrz-akwafort","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/pablo-picasso-mistrz-akwafort\/","title":{"rendered":"Pablo Picasso. Mistrz akwafort"},"content":{"rendered":"\n<p><\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image size-large\"><a href=\"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-content\/uploads\/2021\/02\/Portret_holenderskiej_mieszczanki_w_begince_PODPISANA_AKWAFORTA_ppi8_210392.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"619\" height=\"773\" src=\"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-content\/uploads\/2021\/02\/Portret_holenderskiej_mieszczanki_w_begince_PODPISANA_AKWAFORTA_ppi8_210392.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-4202\" srcset=\"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-content\/uploads\/2021\/02\/Portret_holenderskiej_mieszczanki_w_begince_PODPISANA_AKWAFORTA_ppi8_210392.jpg 619w, https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-content\/uploads\/2021\/02\/Portret_holenderskiej_mieszczanki_w_begince_PODPISANA_AKWAFORTA_ppi8_210392-240x300.jpg 240w\" sizes=\"(max-width: 619px) 100vw, 619px\" \/><\/a><figcaption><br><br>Pablo Picasso, &#8222;Portret holenderskiej mieszczanki w begince&#8221;, akwaforta na papierze, <br>12.x9 cm,  galeria Touch of Art<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n<p><\/p>\n\n\n\n<p>S\u0105 jak ogie\u0144 i woda. Pablo Picasso, artysta, kt\u00f3ry dla wielu staje si\u0119 ikon\u0105 tworzy kolejne, coraz bardziej intryguj\u0105ce kompozycje.<\/p>\n\n\n\n<p>Ambroise&#8217;owi Vollardowi brakuje talentu do wykonania oryginalnych szkic\u00f3w i rysunk\u00f3w, dlatego zaczyna promowa\u0107 i kolekcjonowa\u0107 prace artyst\u00f3w. Przyja\u017ani si\u0119 z Paulem C\u00e9zannem, Vincentem van Goghiem, Augustem Renoirem. Nie przypuszcza, \u017ce wkr\u00f3tce do grona najlepszych do\u0142\u0105czy niepozorny katalo\u0144ski malarz.<\/p>\n\n\n\n<p>Po raz pierwszy spotykaj\u0105 si\u0119 w 1904 roku. Vollard, jeden z najs\u0142ynniejszych francuskich marszand\u00f3w wie, \u017ce promocja nowego malarza jest trudnym zadaniem. Mimo to daje Picassowi szans\u0119. Kupuje od niego grafiki, kt\u00f3re powiela w 250 egzemplarzach.<\/p>\n\n\n\n<p>W latach 30. Picasso po raz kolejny si\u0119ga po akwafort\u0119. Technika trudna, wymagaj\u0105ca od artysty precyzji, dok\u0142adno\u015bci i cierpliwo\u015bci. Jedna \u017ale postawiona kreska to zniszczone dzie\u0142o. Jednak w przeciwie\u0144stwie do innych malarskich technik reprodukcyjnych kwasoryt pozwala malarzowi na stworzenie wysublimowanego rysunku o rozmytych konturach. Kontrakt jaki pocz\u0105tkowo Pablo podpisuje z Vollardem zobowi\u0105zuje go do stworzenia a\u017c 100 akwafort. <\/p>\n\n\n\n<p>Minotaury symbolizuj\u0105ce zniszczon\u0105 wojn\u0105 Europ\u0119, satyry i dziewczyny o rozmarzonych spojrzeniach to nie jedyne motywy, po kt\u00f3re Picasso ch\u0119tnie si\u0119ga. Opr\u00f3cz nich portretuje Vollarda, co dla marszanda jest sporym zaskoczeniem, wykonuje cykl akwafort sk\u0142adaj\u0105cych si\u0119 na \u201ePracowni\u0119 rze\u017abiarza\u201d i dzie\u0142a inspirowane Rembrandtem. Delikatna kreska, proste kompozycje i ponadczasowy rysunek to najwa\u017cniejsze cechy charakterystyczne akwafort Picassa.<\/p>\n\n\n\n<p>W przeciwie\u0144stwie do p\u00f3\u017aniejszych, dojrza\u0142ych obraz\u00f3w katalo\u0144ski artysta ch\u0119tnie czerpie z antyku, klasycznej sztuki. \u201eDajcie mi muzeum, a ja je wype\u0142ni\u0119\u201d, mawia i nie ma w tym cienia przesady. Picasso tworzy du\u017co, wielokrotnie &#8211; ku niezadowoleniu niekt\u00f3rych krytyk\u00f3w &#8211; si\u0119ga po te same tematy. Pytany o to dlaczego to robi, wyja\u015bnia z rozbrajaj\u0105cym u\u015bmiechem: \u201eGdyby by\u0142a tylko jedna prawda, nie mo\u017cna by by\u0142o namalowa\u0107 stu obraz\u00f3w na ten sam temat\u201d. <\/p>\n\n\n\n<p>Dodaje: \u201eMo\u017cna robi\u0107 wszystko pod warunkiem, aby nigdy nie zaczyna\u0107 od pocz\u0105tku\u201d. D\u0105\u017cy do doskona\u0142o\u015bci, potrafi tworzy\u0107 wsz\u0119dzie i zawsze. Praktycznie nie rozstaje si\u0119 z materia\u0142ami malarskimi, kartkami. Picasso: \u201eNigdy nie nadchodzi chwila, w kt\u00f3rej m\u00f3g\u0142bym powiedzie\u0107: dobrze pracowa\u0142em, a jutro jest niedziela\u201d.<\/p>\n\n\n\n<p>Wielbiciele Picassa s\u0105 zachwyceni, tym bardziej, \u017ce jego akwaforty wygl\u0105daj\u0105 zupe\u0142nie inaczej ni\u017c oleje, kola\u017ce, ilustracje, szkice czy rysunki. Jednak daleko im do najs\u0142ynniejszych arcydzie\u0142 Pabla. Picasso nie jest zrozpaczony. Wr\u0119cz przeciwnie. Dzi\u0119ki cyklom akwafort staje si\u0119 s\u0142awny, prawie ka\u017cdy mo\u017ce pozwoli\u0107 sobie na grafik\u0119 jego autorstwa. To dla niego prawdziwy pow\u00f3d do rado\u015bci. <\/p>\n\n\n\n<p>Po II wojnie wszystko si\u0119 zmienia. Pablo ma na koncie kilkadziesi\u0105t arcydzie\u0142 na czele z \u201eGuernic\u0105\u201d i \u201ePannami z Awinionu\u201d. Akwaforty zarzuca na rzecz nasyconych g\u0142\u0119bokimi barwami linoryt\u00f3w i litografii. Niekt\u00f3re, jak stworzona w 1986 roku \u201eSuita 347\u201d, pe\u0142en erotyzmu cykl grafik z\u0142o\u017cony z 347 prac, wywo\u0142uje skandal. Picasso nie zwraca uwagi na oburzonych Amerykan\u00f3w. \u201eArtysta, kt\u00f3ry przejmuje si\u0119 s\u0105dem potomnych, nie mo\u017ce by\u0107 wolny\u201d. <\/p>\n\n\n\n<p>\u017byciowe credo utwierdza Pabla w przekonaniu, \u017ce dobrze robi. Wzrusza ramionami, dalej pracuje nad kolejnymi, coraz okazalszymi dzie\u0142ami. W ko\u0144cu poirytowany rzuca: \u201eNie zrozumiecie sztuki, p\u00f3ki nie zrozumiecie, \u017ce w sztuce 1+1 mo\u017ce da\u0107 ka\u017cd\u0105 liczb\u0119 z wyj\u0105tkiem 2\u201d. Dodaje: \u201eDlaczego dwa kolory, jeden obok drugiego, \u015bpiewaj\u0105? Czy mo\u017cna to naprawd\u0119 wyja\u015bni\u0107? Nie. Tak jak nigdy nie mo\u017cna nauczy\u0107 si\u0119 malowa\u0107\u201d.<\/p>\n\n\n\n<p>Kolejny wa\u017cny cykl akwafort? \u201eSuita 350\u201d. 350 dzie\u0142, na kt\u00f3rych znajduj\u0105 si\u0119 ludzkie maski, nagie kobiece i m\u0119skie torsy, konie i inne postacie zajmuje arty\u015bcie jedynie 7 miesi\u0119cy. \u201eLudzie nie szukaj\u0105 ju\u017c pocieszenia w sztuce. Ale wyrafinowani ludzie, bogaci, pr\u00f3\u017cniacy szukaj\u0105 nowo\u015bci, niezwyk\u0142o\u015bci, ekstrawagancji, skandalu\u201d &#8211; napisze p\u00f3\u017aniej w autobiografii.<\/p>\n\n\n\n<p>Na pocz\u0105tku lat 70. Picasso ma 90 lat, jednak w og\u00f3le nie my\u015bli o ko\u0144cu kariery. Po raz kolejny si\u0119ga po dobrze znane z dzi\u0119ki poprzednim akwafortom tematy, miedzian\u0105 p\u0142yt\u0119 pokryt\u0105 nierozpuszczalnym w kwasie werniksem akwafortowym i rysunek. \u201eSuita 156\u201d to cykl 156 czarno &#8211; bia\u0142ych grafik. G\u0142\u00f3wne inspiracje Pabla? Sztuka dawnych mistrz\u00f3w, kobiece akty. Picasso jest zachwycony Rafaelem, Delacroix, Rembrandtem, Vel\u00e1zquezem, Coubertem, Manetem i Degasem. Opr\u00f3cz akwafort artysta wykonuje tylko jedn\u0105 wa\u017cn\u0105 prac\u0119, obraz b\u0119d\u0105cy portretem malarza i najprawdopodobniej Jacquline Roque, ostatniej muzy Picassa.<\/p>\n\n\n\n<p>Jeden z krytyk\u00f3w: \u201eNa pocz\u0105tku marca, dok\u0142adnie 4 i 6 marca, Picasso wykona\u0142 obraz sk\u0142adaj\u0105cy si\u0119 z wielu zmian, a tak\u017ce przedstawiaj\u0105cy temat malarza i jego modelki. To jedyne wa\u017cne dzie\u0142o, z ostatniego roku \u017cycia artysty, kt\u00f3re nie nale\u017cy do \u00abSuite 156\u00bb, ale odpowiada tej samej koncepcji \u00abKsi\u0119gi Godzin\u00bb. Rycina ta s\u0142u\u017cy\u0142a jako ok\u0142adka \u00abLa chute d&#8217;lcare\u00bb<em> <\/em>Jeana Leymarie&#8217;a, opublikowanej w 1972 roku przez Alberta Skira w Genewie. Po przepracowaniu p\u0142ytki w ci\u0105gu dw\u00f3ch dni podmiot przekszta\u0142ca si\u0119 w film z 13 test\u00f3w stanu\u201d.<\/p>\n\n\n\n<p>W przeciwie\u0144stwie do poprzednich grafik, Picasso wykonuje tylko 4 z nich. 8 kwietnia 1973 roku artysta nagle umiera, a akwafortami zajmuj\u0105 si\u0119 odt\u0105d dwaj bracia &#8211; Aldo i Piero Crommelynck. To oni za zgod\u0105 Louise&#8217;a Leirisa podpisuj\u0105 grafiki. Maj\u0105 sporo pracy, mimo to powstaj\u0105 jedynie trzy pe\u0142ne cykle \u201eSuite 156\u201d. Wreszcie, zim\u0105 1973 roku ostatnia wielka praca Picassa zostaje pokazana w paryskiej Galerie Louise Leiris. Uwag\u0119 widz\u00f3w przykuwaj\u0105 pe\u0142ne napi\u0119cia twarze i postacie modeli, mniej os\u00f3b zachwyca si\u0119 charakterystyczn\u0105 dla wszystkich akwafort Picassa kresk\u0105.<\/p>\n\n\n\n<p>Pablo Picasso, niezr\u00f3wnany malarz, tw\u00f3rca kola\u017cy, ilustracji, instalacji i rycin, tworzy\u0142 te\u017c akwaforty. Cho\u0107 dzie\u0142a te nie s\u0105 tak znane, zachwycaj\u0105 klasycznym rysunkiem, skrajnymi emocjami, uwodz\u0105 fantazj\u0105. Picasso to artysta nietuzinkowy, mistrz wielu technik, zw\u0142aszcza akwaforty.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>S\u0105 jak ogie\u0144 i woda. Pablo Picasso, artysta, kt\u00f3ry dla wielu staje si\u0119 ikon\u0105 tworzy kolejne, coraz bardziej intryguj\u0105ce kompozycje. Ambroise&#8217;owi Vollardowi brakuje talentu do wykonania oryginalnych szkic\u00f3w i rysunk\u00f3w, dlatego zaczyna promowa\u0107 i kolekcjonowa\u0107 prace artyst\u00f3w. Przyja\u017ani si\u0119 z Paulem C\u00e9zannem, Vincentem van Goghiem, Augustem Renoirem. Nie przypuszcza, \u017ce wkr\u00f3tce do grona najlepszych do\u0142\u0105czy&#8230;<\/p>\n","protected":false},"author":6,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[6],"tags":[3276,3333,3261,3334,3260,3265,3290,3266,3297,3346,3300,3331,3307,3317,3343,3271,3315,906,3338,3298,3284,3282,3305,3339,3277,3337,3336,3301,3335,3302,3341,3295,3340,3292,3332,3309,3270,3275,3262,3342,3272,3278,3319,236,3320,3328,3326,3324,3323,3321,3325,3322,3329,3327,3286,3280,3267,3269,3306,3318,3312,3299,3285,3274,3283,3303,3304,3293,3294,3310,3263,3287,3281,3264,3345,3268,3308,935,3344,3296,3279,3289,3288,3291,3313,3330,248,2944,3316,3273],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4201"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/6"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4201"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4201\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4203,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4201\/revisions\/4203"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4201"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4201"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4201"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}