{"id":4145,"date":"2021-01-04T08:08:12","date_gmt":"2021-01-04T06:08:12","guid":{"rendered":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/?p=4145"},"modified":"2021-01-04T08:08:12","modified_gmt":"2021-01-04T06:08:12","slug":"alfred-wierusz-kowalski-specjalista-od-promocji-sztuki","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/alfred-wierusz-kowalski-specjalista-od-promocji-sztuki\/","title":{"rendered":"Alfred Wierusz-Kowalski – specjalista od promocji sztuki?"},"content":{"rendered":"\n

Alfred Wierusz-Kowalski zalicza si\u0119 do klasyk\u00f3w polskiego malarstwa XIX wieku. Zdolny monachijczyk, aby osi\u0105gn\u0105\u0107 sukces, musia\u0142 jednak przej\u015b\u0107 d\u0142ug\u0105 drog\u0119. Potrzebowa\u0142 sposobu na zaistnienie w \u015bwiadomo\u015bci odbiorc\u00f3w, wybicie si\u0119 ponad przeci\u0119tno\u015b\u0107 oraz wyr\u00f3\u017cnienie si\u0119 czym\u015b spo\u015br\u00f3d innych malarzy o dobrym warsztacie i realistycznym zaci\u0119ciu, charakterystycznym dla tego okresu i tej szko\u0142y.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Artysta szuka\u0142 wi\u0119c rozmaitych rozwi\u0105za\u0144, r\u00f3wnie\u017c z pogranicza marketingu, na kt\u00f3ry pozwala\u0142y mu narz\u0119dzia dost\u0119pne w 2. po\u0142owie XIX wieku.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>
Alfred Wierusz-Kowalski, Samotny wilk (za: Wikipedia.pl)<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Malarstwo monachijskie i swojskie zarazem<\/h2>\n\n\n\n

Z czym kojarzy si\u0119 tw\u00f3rczo\u015b\u0107 Alfreda Wierusza-Kowalskiego? Przede wszystkim \u0142\u0105czy si\u0119 go ze scenami rodzajowymi, osadzonymi w bezkresnym pejza\u017cu wsi polskiej, nawi\u0105zuj\u0105cymi nieco do J\u00f3zefa Brandta i Maksymiliana Gierymskiego. Artysta ch\u0119tnie malowa\u0142 zim\u0119, lasy i \u0142\u0105ki. A na nich ludzi w saniach, przy pracach lub uciekaj\u0105cych przed wilkami.<\/p>\n\n\n\n

Nie spos\u00f3b odm\u00f3wi\u0107 kompozycjom artysty nastrojowo\u015bci i dba\u0142o\u015bci o ka\u017cdy detal. Niestety wprawny warsztat i swojska tematyka cz\u0119sto nie wystarcza\u0142y do osi\u0105gni\u0119cia sukcesu i wybicia si\u0119 ponad poziom r\u00f3wnie zdolnych koleg\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

Niezb\u0119dne sta\u0142o si\u0119 zatem promowanie siebie i swojej tw\u00f3rczo\u015bci z wykorzystaniem nowoczesnych jak na tamte czasy narz\u0119dzi.<\/p>\n\n\n\n

Promocja sztuki w XIX wieku \u2013 droga do sukcesu Alfreda Wierusza-Kowalskiego<\/h2>\n\n\n\n

Podstawowym sposobem na zaistnienie w \u015brodowisku i w oczach kolekcjoner\u00f3w by\u0142o oczywi\u015bcie uczestnictwo w wystawach i dobre recenzje otrzymywane od krytyk\u00f3w. Alfred Wierusz Kowalski ch\u0119tnie prezentowa\u0142 swoje dzie\u0142a g\u0142\u00f3wnie w Monachium, w kt\u00f3rym osiad\u0142 z \u017con\u0105, Jadwig\u0105 z Szymanowskich (siostr\u0105 rze\u017abiarza Wac\u0142awa Szymanowskiego). Jego obrazy trafia\u0142y do Wiednia i innych stolic europejskich. Nie stroni\u0142 te\u017c od prezentowania swych dzie\u0142 na polskich salonach.<\/p>\n\n\n\n

Sama sztuka nie wystarcza\u0142a jednak do uzyskania rozpoznawalno\u015bci. Artysta zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 zatem w stron\u0119 prasy. Sprzedawa\u0142 prawa do reprodukcji drzeworytniczych swoich dzie\u0142 w gazetach. Dzi\u0119ki temu jego obrazy mog\u0142y dotrze\u0107 do szerokiego grona odbiorc\u00f3w, regularnie czytaj\u0105cych \u201eTygodnik Ilustrowany\u201d lub \u201eK\u0142osy\u201d.<\/p>\n\n\n\n

Opr\u00f3cz tego wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z wydawnictwami, kt\u00f3re dystrybuowa\u0142y fotograficzne reprodukcje jego obraz\u00f3w, w r\u00f3\u017cnych formatach i na rozmaitych papierach. Cz\u0119\u015b\u0107 z nich wydano nawet w formie poczt\u00f3wek.<\/p>\n\n\n\n

Niekiedy w budowaniu pozycji na rynku pomaga\u0142 przypadek. Dla Alfreda Wierusza-Kowalskiego tak\u0105 sytuacj\u0105 sta\u0142a si\u0119 te\u017c kradzie\u017c. W prasie monachijskiej ukaza\u0142a si\u0119 bowiem relacja o tym, jak to dwa obrazy artysty zosta\u0142y skradzione w latach 80. XIX wieku przez nieznanych sprawc\u00f3w. Wydarzenie sta\u0142o si\u0119 oczywi\u015bcie podstaw\u0105 do anegdoty, mo\u017cliwe \u017ce powtarzanej na salonach przez samego malarza dla podsycania zainteresowania jego osob\u0105.<\/p>\n\n\n\n

Malarski talent i zrozumienie rynku<\/h2>\n\n\n\n

Alfred Wierusz-Kowalski by\u0142 malarzem wybitnym o \u015bwietnym warsztacie i umiej\u0119tno\u015bci \u0142\u0105czenia realizmu z nastrojowo\u015bci\u0105. Umia\u0142 wpisywa\u0107 si\u0119 w bie\u017c\u0105ce trendy oraz wykorzystywa\u0107 zainteresowanie odbiorc\u00f3w konkretnymi tematami.<\/p>\n\n\n\n

Jego przedstawienie samotnych wilk\u00f3w zyska\u0142o mu wielk\u0105 s\u0142aw\u0119 w Polsce, w Monachium, a przede wszystkim\u2026 w Stanach Zjednoczonych, gdzie pojawi\u0142o si\u0119 na wielkiej ilo\u015bci reprodukcji. Do tej pory w tym kraju obraz reprodukuje si\u0119 na rozmaitych gad\u017cetach \u2013 od kubk\u00f3w i magnes\u00f3w a\u017c do element\u00f3w odzie\u017cy.<\/p>\n\n\n\n

Dzia\u0142ania marketingowe artysty przynios\u0142y zatem zamierzony efekt \u2013 przeszed\u0142 do historii malarstwa i zyska\u0142 popularno\u015b\u0107, utrzymuj\u0105c\u0105 si\u0119 od ponad 100 lat.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Alfred Wierusz-Kowalski zalicza si\u0119 do klasyk\u00f3w polskiego malarstwa XIX wieku. Zdolny monachijczyk, aby osi\u0105gn\u0105\u0107 sukces, musia\u0142 jednak przej\u015b\u0107 d\u0142ug\u0105 drog\u0119. Potrzebowa\u0142 sposobu na zaistnienie w \u015bwiadomo\u015bci odbiorc\u00f3w, wybicie si\u0119 ponad przeci\u0119tno\u015b\u0107 oraz wyr\u00f3\u017cnienie si\u0119 czym\u015b spo\u015br\u00f3d innych malarzy o dobrym warsztacie i realistycznym zaci\u0119ciu, charakterystycznym dla tego okresu i tej szko\u0142y. Artysta szuka\u0142 wi\u0119c rozmaitych…<\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":4146,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1189],"tags":[2671,2670,516,224],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4145"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4145"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4145\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4147,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4145\/revisions\/4147"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/4146"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4145"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4145"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4145"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}