{"id":4128,"date":"2020-12-18T14:30:46","date_gmt":"2020-12-18T12:30:46","guid":{"rendered":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/?p=4128"},"modified":"2020-12-18T14:30:46","modified_gmt":"2020-12-18T12:30:46","slug":"beksinski-i-plusa-nieprzecietne-giclee","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/beksinski-i-plusa-nieprzecietne-giclee\/","title":{"rendered":"Beksi\u0144ski i P\u0142usa. Nieprzeci\u0119tne giclee"},"content":{"rendered":"\n<p><\/p>\n\n\n\n<p><\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image size-large\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"620\" height=\"801\" src=\"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-content\/uploads\/2020\/12\/Bez_tytulu_zbe65_201138.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-4129\" srcset=\"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-content\/uploads\/2020\/12\/Bez_tytulu_zbe65_201138.jpg 620w, https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-content\/uploads\/2020\/12\/Bez_tytulu_zbe65_201138-232x300.jpg 232w\" sizes=\"(max-width: 620px) 100vw, 620px\" \/><figcaption><br><br>Zdzis\u0142aw Beksi\u0144ski, &#8222;Bez tytu\u0142u&#8221;, 68&#215;88 cm, giclee na papierze, galeria Touch of Art<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n<p><\/p>\n\n\n\n<p><\/p>\n\n\n\n<p>Poznaj\u0105 si\u0119 gdy prace Beksi\u0144skiego zyskuj\u0105 coraz wi\u0119ksze uznanie. On, Waldemar Roman P\u0142usa dopiero wkracza w \u015bwiat sztuki. W Belveder Gallery w Toronto, gdzie pracuje osobi\u015bcie rozmawia z artystami, zapoznaje si\u0119 z ich tw\u00f3rczo\u015bci\u0105. Wtedy spotyka Zdzis\u0142awa Beksi\u0144skiego. Ikon\u0119 polskiego surrealizmu i realizmu magicznego.<\/p>\n\n\n\n<p>To nie jedyna wsp\u00f3\u0142praca Beksi\u0144skiego z marszandami sztuki. Kilkana\u015bcie lat wcze\u015bniej, w latach 80. wi\u0105\u017ce si\u0119 z mi\u0142o\u015bnikiem swojej tw\u00f3rczo\u015bci, adwokatem i marszandem, Piotrem Dmochowskim. Wsp\u00f3\u0142praca jest jednak burzliwa i nie zawsze przebiega bezproblemowo. Malarz bywa porywczy, nie zgadza si\u0119 z Dmochowskim. G\u0142\u00f3wny temat k\u0142\u00f3tni? Tematyka obraz\u00f3w. Dmochowski wie, \u017ce artysta bywa kontrowersyjny. <\/p>\n\n\n\n<p>W jednym z list\u00f3w do Beksi\u0144skiego pisze wprost: \u201eJak dawniej tak i dzi\u015b wzbudzasz skrajne wra\u017cenia i to zar\u00f3wno w Polsce jak i na Zachodzie. Do naszej galerii wchodzili ludzie, kt\u00f3rzy chcieli p\u0142aci\u0107 wej\u015bcie, bo gdy by\u0142y Twoje wystawy my\u015bleli, \u017ce to muzeum. Tak jak wszyscy ci panowie z Centrum Pompidou, przechodz\u0105c obok w drodze do biura, nigdy nie zapomnieli plun\u0105\u0107 przed moimi drzwiami\u201d. Artysta nie pozostaje d\u0142u\u017cny marszandowi. Cz\u0119sto nie podobaj\u0105 mu si\u0119 wystawy organizowane przez Piotra. \u201eDo mnie zawsze bardzo zapraszam i b\u0119d\u0119 si\u0119 bardzo cieszy\u0107, ale wystawa chyba nie jest warta ogl\u0105dania. Przynajmniej ja tak to widz\u0119\u201d &#8211; pisze w jednym z list\u00f3w do Dmochowskiego. <\/p>\n\n\n\n<p>Niemal przy ka\u017cdej okazji powtarza: \u201ePragn\u0119 malowa\u0107 tak, jakbym fotografowa\u0142 sny\u201d, a w chwilach rozpaczy, gdy praca nie przebiega po jego my\u015bli Beksi\u0144ski wyznaje szczerze: \u201eJestem skrajnym pesymist\u0105, ale \u017cywi\u0119 nadziej\u0119 na to, \u017ce si\u0119 myl\u0119\u201d. W ko\u0144cu rezygnuje ze wsp\u00f3\u0142pracy z mieszkaj\u0105cym w Pary\u017cu Dmochowskim, ale nie przestaje tworzy\u0107 kolejnych dzie\u0142.<\/p>\n\n\n\n<p>Malarz kocha mroczne kompozycje, wykonuje je na p\u0142ytach pil\u015bniowych, dzi\u0119ki czemu uzyskuje charakterystyczny \u015bwiat\u0142ocie\u0144. Niekt\u00f3re prace nie podobaj\u0105 si\u0119 Andrzejowi Urbanowiczowi. Przyjaciel artysty uwa\u017ca, \u017ce Beksi\u0144ski u\u017cywa monochromatycznych barw i proponuje mu stworzenie innych, rado\u015bniejszych dzie\u0142.<\/p>\n\n\n\n<p> \u201eRaczej widz\u0119 w kolorze. Z tym, \u017ce nie widz\u0119 w ca\u0142o\u015bci. Z mroku, jak u Caravaggia, wy\u0142aniaj\u0105 si\u0119 okre\u015blone szczeg\u00f3\u0142y. Tego mroku nie mog\u0119 zawsze pozostawi\u0107 mrokiem. Niekiedy wiem, \u017ce za tymi szczeg\u00f3\u0142ami jest nie mrok, lecz \u015bwiat\u0142o i to \u015bwiat\u0142o musi co\u015b o\u015bwietla\u0107, je\u015bli nie ma by\u0107 mg\u0142\u0105. I szkic znosi te naznaczone paroma kreskami szczeg\u00f3\u0142y, wy\u0142aniaj\u0105ce z bia\u0142ego papieru, a obraz nie. Powstaje kolosalne puste miejsce, kt\u00f3re trzeba opracowa\u0107. A ja tego pustego miejsca nie widz\u0119, poniewa\u017c w moim pierwotnym wyobra\u017ceniu nie by\u0142o tam nic. Tam by\u0142 jaki\u015b gest, jaki\u015b ruch, jaki\u015b krzycz\u0105cy kolor&#8230;To miejsce trzeba zakomponowa\u0107, wype\u0142ni\u0107 ju\u017c na zimno. I niejednokrotnie wype\u0142niaj\u0105c je, psuje si\u0119 r\u00f3wnocze\u015bnie obraz. Ale to s\u0105 te koszty, kt\u00f3re si\u0119 p\u0142aci za nie wynalezienie aparatu do fotografowania sn\u00f3w&#8230;\u201d &#8211; Beksi\u0144ski skar\u017cy si\u0119. Wreszcie, na pocz\u0105tku 2003 roku artysta podejmuje decyzj\u0119. Chce stworzy\u0107 kilkadziesi\u0105t doskona\u0142ej jako\u015bci reprodukcji. Nasycone, g\u0142\u0119boko intensywne kolory wraz z neutralnymi odcieniami szaro\u015bci Beksi\u0144ski uzyskuje dzi\u0119ki atramentom pigmentowym.<\/p>\n\n\n\n<p>Jako\u015b\u0107 giclee pozwala na przechowywanie ich d\u0142u\u017cej ni\u017c jeden wiek. Druk bezrastrowy i nadzwyczaj wysoka jako\u015b\u0107 pod\u0142o\u017ca to kolejne cechy odr\u00f3\u017cniaj\u0105ce klasyczne reprodukcje dost\u0119pne w sklepach od giclee.<\/p>\n\n\n\n<p>Beksi\u0144ski przywi\u0105zuje du\u017c\u0105 wag\u0119 do szczeg\u00f3\u0142\u00f3w. Tworzy tylko na du\u017cych arkuszach papieru pochodz\u0105cych z tej samej manufaktury, z kt\u00f3rej korzysta\u0142 w latach 60. i 70. Papier bezkwasowy to nie jedyny wym\u00f3g Beksi\u0144skiego. Pracownicy kanadyjskiej galerii s\u0105 zmuszeni dostarczy\u0107 mu prasowany w\u0119giel i specjaln\u0105 czarn\u0105 kred\u0119, dzi\u0119ki kt\u00f3rym Beksi\u0144ski tworzy przestrzenne, pe\u0142ne \u015bwiat\u0142ocienia kompozycje. W ten spos\u00f3b artysta wykonuje 28 giclee, dodatkowo sygnuje je dwoma literami AP. Dzie\u0142a z podpisem <em>Artist Proof <\/em>i sygnatur\u0105 Beksi\u0144skiego<em> <\/em>staj\u0105 si\u0119 \u0142akomym k\u0105skiem w\u015br\u00f3d kolekcjoner\u00f3w, jednak sam malarz nie przepada za opiniami i recenzjami. Nie inaczej jest w przypadku giclee. <\/p>\n\n\n\n<p>Mawia: \u201eW\u0142a\u015bciwie nie lubi\u0119 s\u0142ucha\u0107 opinii na temat moich obraz\u00f3w, ani rozmawia\u0107 na ten temat. Podobnie nie lubi\u0119 wypowiada\u0107 opinii na temat czyich\u015b obraz\u00f3w, a je\u015bli ju\u017c tak robi\u0119, to \u2013 p\u00f3\u0142g\u0119bkiem, w spos\u00f3b zakamuflowany&#8230; Jestem chyba cz\u0142owiekiem &#8211; jakby to powiedzie\u0107 &#8211; osch\u0142ym, lub raczej nie\u015bmia\u0142ym, kt\u00f3ry obawia si\u0119, \u017ce jaka\u015b pochwa\u0142a mog\u0142aby by\u0107 odczytana jako nieszczery komplement, wi\u0119c woli jej nie wypowiada\u0107 wcale (&#8230;)\u201d. <\/p>\n\n\n\n<p>Co my\u015bli o swoich dzie\u0142ach inspirowanych okresem fantastycznym? \u201e (\u2026) Z kolei stosunek do w\u0142asnych prac jest u mnie podszyty nerwic\u0105. Zarzuty pod ich adresem uwa\u017cam najcz\u0119\u015bciej za bezsensowne, za\u015b pochwa\u0142y za r\u00f3wnie bezsensowne, a na dodatek nieszczere. Rzadkie celne zarzuty w niczym mi nie pomagaj\u0105, a tylko pot\u0119guj\u0105 stan nerwicy \u2013 sam przecie\u017c widz\u0119 te b\u0142\u0119dy. Je\u015bli s\u0105 mi wytykane, wnioskuj\u0119, \u017ce s\u0105 oczywiste dla wszystkich\u201d. <\/p>\n\n\n\n<p>Jakby na potwierdzenie tych s\u0142\u00f3w Beksi\u0144ski wyznaje szczerze: \u201ePrawd\u0119 m\u00f3wi\u0105c nie lubi\u0119 czyta\u0107 krytyk i z premedytacj\u0105 ich nie czytam. Ani pozytywnych, ani tych negatywnych. To mo\u017ce wstyd si\u0119 przyznawa\u0107-bo ludzie pracuj\u0105, pisz\u0105 a p\u00f3\u017aniej my\u015bl\u0105, \u017ce kto\u015b to przeczyta, \u017ce przynajmniej autor przeczyta, a autor nie czyta. Sugestie z boku utrudniaj\u0105 mi prac\u0119. Kto\u015b mi przysy\u0142a wycinki. Daj\u0119 je \u017conie, kt\u00f3ra sk\u0142ada wszystko. Ale ja staram si\u0119 ich nie czyta\u0107 po prostu\u201d.<\/p>\n\n\n\n<p>Do dzi\u015b 28 unikalnych giclee b\u0119d\u0105cych efektem wsp\u00f3\u0142pracy Waldemara P\u0142usy i Zdzis\u0142awa Beksi\u0144skiego mo\u017cna znale\u017a\u0107 w wielu polskich galeriach sztuki, w tym Touch of Art, krakowskim Connaiseurze czy galerii Personal Art.<\/p>\n\n\n\n<p>Surrealistyczne prace Zdzis\u0142awa Beksi\u0144skiego dla wielu s\u0105 jednymi z najbardziej rozpoznawalnych dzie\u0142. Najwyra\u017aniej P\u0142usa wiedzia\u0142 co robi\u0142, gdy zaproponowa\u0142 arty\u015bcie wykonanie wzorowanych na pracach z okresu fantastycznego giclee. W ko\u0144cu tworzyli je najlepsi na \u015bwiecie arty\u015bci, do kt\u00f3rych grona zalicza si\u0119 r\u00f3wnie\u017c Zdzis\u0142awa Beksi\u0144skiego. Oryginalny, nietuzinkowy, unikatowy artysta. Po prostu malarz jedyny w swoim rodzaju.<\/p>\n\n\n\n<p><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Poznaj\u0105 si\u0119 gdy prace Beksi\u0144skiego zyskuj\u0105 coraz wi\u0119ksze uznanie. On, Waldemar Roman P\u0142usa dopiero wkracza w \u015bwiat sztuki. W Belveder Gallery w Toronto, gdzie pracuje osobi\u015bcie rozmawia z artystami, zapoznaje si\u0119 z ich tw\u00f3rczo\u015bci\u0105. Wtedy spotyka Zdzis\u0142awa Beksi\u0144skiego. Ikon\u0119 polskiego surrealizmu i realizmu magicznego. To nie jedyna wsp\u00f3\u0142praca Beksi\u0144skiego z marszandami sztuki. Kilkana\u015bcie lat wcze\u015bniej,&#8230;<\/p>\n","protected":false},"author":6,"featured_media":4129,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[8],"tags":[2556,2536,2552,2553,1539,1670,2532,938,2539,2559,1682,2551,2535,2546,2300,2527,2136,2543,542,2547,1818,2538,1574,1799,2537,2544,2542,2563,66,2548,2558,2561,2549,513,2560,1685,1717,2529,2541,1718,2550,895,2253,2533,544,70,2540,2555,1834,2530,248,2478,2562,2528,1879,1184],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4128"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/6"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4128"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4128\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4131,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4128\/revisions\/4131"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/4129"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4128"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4128"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4128"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}