![\"\"](\"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-content\/uploads\/2020\/11\/andy-warhol-liz-warhol002.jpg\")
Andy Warhol, „Liz”, 1965 r., sitodruk, Tate Museum (za: tate.org.uk)<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
Nazywali go kolorowym ptakiem. Ikon\u0105, dla kt\u00f3rej nie by\u0142o rzeczy niemo\u017cliwych, na pewno nie tych zwi\u0105zanych ze sztuk\u0105. Mistrz pop \u2013 artu. Geniusz id\u0105cy w\u0142asn\u0105 drog\u0105. Legenda XX – wiecznej sztuki.<\/p>\n\n\n\n
Andrew Warhola urodzi\u0142 si\u0119 6 sierpnia 1926 roku w Pittsburgu. Podobno we wczesnym dzieci\u0144stwie tak pokocha\u0142 rysunek, \u017ce nie rozstawa\u0142 si\u0119 z o\u0142\u00f3wkiem i papierem. Andy wybiera studia na Carniege Mellon Uniwersity, sk\u0105d w 1948 roku przenosi si\u0119 do Nowego Jorku. \u201eKocham L.A. Kocham Hollywood. S\u0105 pi\u0119kne. Ka\u017cdy jest tam plastikowy, ale ja kocham plastik, chc\u0119 by\u0107 plastikiem\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Kultowe miejsce, od ko\u0144ca II wojny \u015bwiatowej b\u0119dzie miastem, w kt\u00f3rym Warhol poczuje si\u0119 jak u siebie. Podobnie jak inni ameryka\u0144scy arty\u015bci Andy’ego fascynuj\u0105 reklamy. Prace inspirowane filmami animowanymi, og\u0142oszeniami i komiksami maluje r\u0119cznie z dodatkiem \u015bciekaj\u0105cych kropel farb, nawi\u0105zuj\u0105 do tw\u00f3rczo\u015bci Jacksona Pollocka i jego action paintingu. Nurtu, kt\u00f3ry Warhola nie interesuje. Chce tworzy\u0107 sztuk\u0119 na w\u0142asnych zasadach. Jedna z nich, masowe tworzenie dzie\u0142, stanie si\u0119 znakiem rozpoznawczym artysty.<\/p>\n\n\n\n
Postanawia rozpocz\u0105\u0107 w ten spos\u00f3b swoj\u0105 karier\u0119. Poniewa\u017c jest dobrym rysownikiem tworzy szkice but\u00f3w, a kilka lat p\u00f3\u017aniej zachwyca si\u0119 sitodrukiem \u2013 technik\u0105 daj\u0105c\u0105 ogromne mo\u017cliwo\u015bci rozwoju. To wtedy Warhol tworzy cykl dzie\u0142 zwi\u0105zanych z przedmiotami codziennego u\u017cytku, tj. Coca \u2013 cola czy zupa pomidorowa Campbella.<\/p>\n\n\n\n
\u201ePodoba mi si\u0119, \u017ce w Ameryce najbogatsi konsumenci w zasadzie kupuj\u0105 te same rzeczy, co biedni. Siedzisz przed telewizorem i pijesz Coca Col\u0119, i wiesz, \u017ce prezydent pije col\u0119, Liz Taylor pije col\u0119, i my\u015blisz sobie, \u017ce ty te\u017c mo\u017cesz pi\u0107 col\u0119\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Malarza opr\u00f3cz szeroko poj\u0119tej sztuki fascynuje film. Gdy w 1966 roku ma miejsce premiera \u201eChelsea girls\u201d, niezwykle nowatorskiego obrazu, Warhol jest zachwycony. Projekcja polegaj\u0105ca na r\u00f3wnoczesnym wy\u015bwietlaniu dw\u00f3ch 16 \u2013 milimetrowych film\u00f3w, przypomina najznamienitsze dzie\u0142a Warhola.<\/p>\n\n\n\n
Uto\u017csamia si\u0119 z kultur\u0105 masow\u0105. Dlatego gdy w swojej pracowni The Factory Warhol zatrudnia nowych artyst\u00f3w, tworz\u0105cych projekty but\u00f3w, ksi\u0105\u017cek, druk\u00f3w, plakat\u00f3w i film\u00f3w, nikt nie jest zaskoczony. Swoich modeli traktuje przedmiotowo, bez zb\u0119dnych emocji. Proszek Brillo, dolary maj\u0105 dla Warhola tak\u0105 sam\u0105 warto\u015b\u0107. <\/p>\n\n\n\n
W centrum ka\u017cdej kompozycji artysty znajduje si\u0119 przedmiot, a poniewa\u017c u\u017cywa zrozumia\u0142ej symboliki, szybko staje si\u0119 legend\u0105. Andy tworzy seri\u0119 prac \u201ezr\u00f3b to sam\u201d i tzw. Plam Rorschacha, gdzie umieszcza pop \u2013 komentarze o sztuce. Wymy\u015bla obrazy utlenione farb\u0105 z dodatkiem miedzi, a tak\u017ce tapety z krowami. M\u00f3wi: \u201eUm\u00f3wiony by\u0142em na wiele spotka\u0144, ale postanowi\u0142em zosta\u0107 w domu i ufarbowa\u0107 brwi\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Wbrew temu co s\u0105dz\u0105 o nim niekt\u00f3rzy Warhol jest nie\u015bmia\u0142ym, doskona\u0142ym obserwatorem. W\u0142a\u015bnie dzi\u0119ki tej cesze charakteru wyg\u0142asza do\u015b\u0107 oryginalne pogl\u0105dy. W jednej ze swych ksi\u0105\u017cek wyznaje: \u201eKiedy dosta\u0142em sw\u00f3j pierwszy zestaw telewizyjny, przesta\u0142em tak mocno dba\u0107 o bliskie relacje z lud\u017ami\u201d. M\u00f3wi, \u017ce jest osob\u0105 religijn\u0105, co potwierdza ogromna ilo\u015b\u0107 znalezionych w jego domu obraz\u00f3w o tematyce religijnej.<\/p>\n\n\n\n
3 czerwca 1968. Andy, przez jednych nazywany ikon\u0105 pop \u2013 artu, przez innych kontrowersyjnym tw\u00f3rc\u0105, zostaje postrzelony przez Valerie Solanas. Za\u0142o\u017cycielka radykalnego klubu feministycznego Society for Cutting Up Men powie p\u00f3\u017aniej, \u017ce Warhol za bardzo panowa\u0142 nad jej \u017cyciem.<\/p>\n\n\n\n
Wtedy te\u017c Warhol zmienia spos\u00f3b malowania. Wi\u0119cej uwagi po\u015bwi\u0119ca autoportretom. Aby sta\u0107 si\u0119 odrealnion\u0105 ikon\u0105 pop kultury udzielaj\u0105c wywiad\u00f3w, podaje sprzeczne informacje na sw\u00f3j temat.<\/p>\n\n\n\n
Lata 70. s\u0105 dla Andy’ego o wiele spokojniejsze. Po zamachu, w wyniku kt\u00f3rego artysta nosi gorset, zaczyna kreowa\u0107 si\u0119 na osob\u0119 przedsi\u0119biorcz\u0105: \u201eZarabia\u0107 pieni\u0105dze to sztuka, pracowa\u0107 to sztuka, ale robi\u0107 dobre interesy to sztuka najwi\u0119ksza\u201d. <\/p>\n\n\n\n
Lubi portretowa\u0107 gwiazdy. Elizabeth Taylor, Marlon Brando, Jacquline Kennedy Onasis i Elvis Presley to tylko niekt\u00f3re postacie pozuj\u0105ce Warholowi. Ale to wizerunek Marilyn Monroe stanie si\u0119 jedn\u0105 z najs\u0142ynniejszych prac Andy’iego. P\u00f3\u017aniej t\u0142umaczy dziennikarzom, \u017ce \u201ezainteresowa\u0142a mnie w niej jej uroda, a jest ona rzeczywi\u015bcie pi\u0119kna; je\u015bli za\u015b chodzi o rzeczy pi\u0119kne w og\u00f3le \u2013 s\u0105 nimi zapewne \u0142adne kolory\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Wraz ze swym wsp\u00f3\u0142pracownikiem Gerardem Malang\u0105 zak\u0142ada magazyn \u201eInterview\u201d i wydaje w 1975 roku \u201eThe Philiosophy of Andy Warhol\u201d. Ksi\u0105\u017cka, b\u0119d\u0105ca wyk\u0142adni\u0105 na temat sztuki szybko znika z p\u00f3\u0142ek i staje si\u0119 bestsellerem. Warhol: \u201eNie ma znaczenia, czy obraz przedstawia Mon\u0119 Lis\u0119, banana, czy okulary Hansa Rittmana – wa\u017cne, \u017ceby to by\u0142o naprawd\u0119 \u00abpop\u00bb\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Malarz udziela w niej kilku cennych rad innym artystom. Zwraca uwag\u0119 na krytyk\u0119 artystyczn\u0105. \u201eNie zwracaj uwagi na to co o tobie pisz\u0105, tylko mierz to w calach\u201d. Dodaje: \u201eCzy\u017c \u017cycie nie jest seri\u0105 obraz\u00f3w, kt\u00f3re zmieniaj\u0105 si\u0119 w trakcie powtarzania?\u201d. Malarz nie spoczywa jednak na laurach. Nawi\u0105zuje wsp\u00f3\u0142prac\u0119 m.in. z Julianem Schnabelem, Davidem Salle, polegaj\u0105c\u0105 na wzajemnym pozowaniu sobie do p\u0142\u00f3cien.<\/p>\n\n\n\n
Andy Warhol zmar\u0142 22 lutego 1987 roku, w wieku zaledwie 58 lat. \u015amier\u0107 malarza to tak\u017ce kres pewnej epoki. Epoki, w kt\u00f3rej Andy’ego Warhola obwo\u0142ano ikon\u0105 pop \u2013 artu. Postaci\u0105 s\u0142awn\u0105 za \u017cycia jak i po \u015bmierci.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Nazywali go kolorowym ptakiem. Ikon\u0105, dla kt\u00f3rej nie by\u0142o rzeczy niemo\u017cliwych, na pewno nie tych zwi\u0105zanych ze sztuk\u0105. Mistrz pop \u2013 artu. Geniusz id\u0105cy w\u0142asn\u0105 drog\u0105. Legenda XX – wiecznej sztuki. Andrew Warhola urodzi\u0142 si\u0119 6 sierpnia 1926 roku w Pittsburgu. Podobno we wczesnym dzieci\u0144stwie tak pokocha\u0142 rysunek, \u017ce nie rozstawa\u0142 si\u0119 z o\u0142\u00f3wkiem i…<\/p>\n","protected":false},"author":6,"featured_media":4087,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[97],"tags":[2141,469,2134,23,1539,1553,937,2179,2155,2154,2175,2150,2145,2144,1682,2173,2148,2152,1677,2084,2164,428,1696,1552,2178,1899,2136,2177,233,2166,2172,2137,263,2158,2103,2171,2153,1928,1963,2140,1551,2132,2146,2181,2180,1574,297,2165,2142,2157,666,1768,155,2168,2174,1172,2160,1632,2170,2133,772,2156,1557,544,2138,2162,696,82,2169,2139,2151,2176,2163,2161,2135,2167,2159,2147],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4086"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/6"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4086"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4086\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4089,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4086\/revisions\/4089"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/4087"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4086"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4086"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.touchofart.eu\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4086"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}