Opis obrazu

Obraz uderza oszczędną paletą. Dominuje brudna biel, złamane beże, szarości i czarne smugi, a przez to wszystko przecinają się ostre czerwienie, jak rany albo nagłe błyski emocji. Kompozycja jest niby luźna, ale trzyma napięcie. Pośrodku majaczy postać, bardziej przeczucie niż portret, z parą ciemnych oczu, które serio wbijają się w widza. To troche niepokojące i bardzo good. Faktura farby jest gruba, gest pędzla szybki, momentami szorstki, bliski abstrakcji i ekspresjonizmowi. Czuję tu ciszę, ale taką ciężką, jak po kłótni. To obraz o ukrywaniu się, o byciu pomiędzy. Ten pan albo pani wygląda jak duch. I powiem szczerze, coś mnie tu ściska w środku, choć nie umiem do konca powiedzieć czemu.