Opis obrazu

Ten obraz uderza kompozycją pełną skosów i pękniętych, niemal rwanych form. Dominuje chłodny błękit, granat i biel, ale nagle wpada klin żółci i odrobina czerwieni, co robi cały efekt wow. Farba wygląda na kładzioną gestem, miejscami grubo, miejscami jakby zarysowaną, trochę dziko, trochę bardzo świadomie. To chyba abstrakcja liryczna z domieszką ekspresjonizmu, chociaż nie jest to takie całkiem oczywiste. Czuję tu ruch, napięcie i lekki niepokój, jak przed burzą albo po czymś ważnym. To jest obraz o wodzie i wietrze. A może o pamięci, co sie rozmywa i wraca. Patrząc, mam wrażenie chłodu, ale też dziwnej ulgi, no serio. Dzieło jednocześnie porządkuje chaos i go podkręca, przez co zostaje w głowie na dłuzej.