Informacje o artyście:

Biografia:

Elżbieta Bińczak Hańderek urodziła się w Częstochowie. Studiowała na Wydziale Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, uzyskała dyplom w pracowni prof. Konrada Strzednickiego. Uprawia malarstwo sztalugowe, grafikę, rysunek; jest również autorką zrealizowanych projektów malarstwa ściennego.


Wystawy indywidualne:

  • BWA Bielsko-Biała 1971, 1980

  • Depolma Galerie - Düsseldorf (RFN)1977

  • Galeria Sztuki Współczesnej SPHW – Warszawa 1987

  • Galeria WEREXPO – Warszawa 1989

Ważniejsze wystawy zbiorowe:

  • Wystawa Malarstwa i Grafiki Okręgu Kieleckiego ZPAP 1966, 1972, 1973

  • Wystawy oddziałowe i okręgowe w Bielsku- Białej i Katowicach

  • Wystawa poplenerowa z Równicy – Bielsko-Biała 1969

  • Ogólnopolska Wystawa Malarstwa „Bielska Jesień”- BWA Bielsko-Biała 1969

  • Ogólnopolska Wystawa „Wiosna Opolska” - Opole 1970

  • Monalisa”Art Salon w Kanadzie 1972

  • Galeria „Kirkanet” w Göteborgu 1972

  • Festiwal Polskiego Malarstwa Współczesnego” - Szczecin 1972

  • Dni Polskie – Lubeka (RFN) 1973

  • Współczesna Sztuka Polska” - Bruksela 1973

  • Skandinaviska Enskilda Banken”- Malmo 1973

  • Malarstwo polskie ” - Wellington 1974

  • Malarstwo polskie” - Bruksela 1974

  • Wystawa malarstwa zorganizowana przez BHZ „Desa”: Frankfurt, Ingelhein, Düsseldorf , Mediolan 1975

  • Współczesna Sztuka Polska” - Rottenburg 1977

  • MEXPOL- AG(Szwajcaria) 1978

  • Letni Salon Sztuki” - BWA Bielsko-Biała 1995


 

 

 

 

 

Elżbieta Bińczak-Hańderek ponoć została malarką z przypadku - zabrakło jej narzędzi do uprawiania grafiki, wyuczonej specjalności w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. I stało się dość szczęśliwie w tym nieszczęściu, przynajmniej dla malarstwa.

Już od pierwszych wystaw zdobyła to, co malarze zdobywają latami, a niektórzy nigdy do tego nie dochodzą- mianowicie własny styl wypowiedzi plastycznej. Ten własny język plastyczny oczywiście ma wiele wspólnego z grafiką, w kreowaniu formy; każdy szczegół, każdy detal jest precyzyjnie przedstawiony, nawet wówczas kiedy zamierzeniem artystki jest forma rozproszona.

Debiut w połowie lat sześćdziesiątych, a więc okresie silnych wpływów abstrakcji, kiedy – jak w każdym okresie schyłkowym – wiele było wtórnego efekciarstwa, czasem niezamierzonego, wszak forma abstrakcyjna w swej nieokreśloności pozwala na wiele – taka perfekcyjność była poza głównym nurtem. A być poza modą i poza głównym ośrodkiem artystycznym – to już jest wyrok skazujący. Elżbieta Bińczak Hańderek została skazana...na sukces. Jego źródłem jest osobność, niezależność być może łatwiejsza w realizacji w środowisku raczej peryferyjnym, gdzie istnieje znacznie mniejszy nacisk mody. Uporczywe płynięcie własnym stylem pod prąd, a ściśle biorąc : pod kilka prądów, dominujących w polskiej sztuce w ciągu tych minionych już czterdziestu lat malowania dało efekty imponujące. Malarstwo Elżbiety Bińczak Hańderek jest rozpoznawalne już na pierwszy rzut oka. Jest jej malarstwem, a nie wariantem zapożyczonej konwencji.