Iwona Ostaszewska

посмотреть всю галерею Художника

посмотреть биографию Художника

Добавить Художника к любимым

Художник сам о себе:Absolwentka Uniwersytetu Śląskiego - Instytut Sztuki /kierunek malarstwo/ Dyplom z wyróżnieniem w 2002 r. Obrazy w zbiorach Muzeum Narodowego w Kielcach, BWA Kielce oraz licznych kolekcjach prywatnych w kraju i za granicą. __________________________________________________________________________________________________________________________________________________________ Chcąc określić pole moich zainteresowań i dążeń twórczych, stwierdzić należy, że koncentrują się one wokół natury (przyrody) której walory, bogactwo i piękno konstytuują się w postać poddanych głębokiej transformacji efemerycznych pejzaży. Przy czym w moim ujęciu pojęcie "pejzaż" podlega rozwarstwieniu, wręcz uniwersalizacji. Niekiedy rozrasta się do "niebotycznych" rozmiarów - stąd wymienić należy: "pejzaż kosmogoniczny" jako swoisty pejzaż wyobraźni, bądź oscylujący wokół biologicznych obiektów Ziemi, oglądanych okiem naturalnym lub "uzbrojonym w mikroskop: "pejzaż chtoniczny", "pejzaż wewnętrzny - komórkowy", "pejzaż natury” - analityczny i syntetyczny pejzaż flory i fauny" Należy zaakcentować, iż "modele" którymi się inspiruję podlegają nie naukowym, lecz wyobrażeniowym prawom. Wyobraźnia nadaje im postać, decyduje o ich kształtach...- w tym momencie zgodzę się ze słowami Stróżewskiego wg. którego "dzieło malarskie tworząc swój własny, nowy świat, z jednej strony wygasza rzeczywistość świata realnego i każe się od niego odwracać, z drugiej strony przywraca nam ten świat na nowo, w innej, bogatszej perspektywie, w widzeniu bogatszym niż nasze zwykłe, potoczne jego doświadczenie". Zatem pokarmem dla mojej wyobraźni jest przyroda, której mocą „prześwietlona” staram się powołać do życia "nowe byty" ... Wiliam Faulkner zapytany kiedyś o to, co jest poezją, odpowiedział, że jest to "czysta esencja wydestylowana z przejmujących momentów ludzkiej kondycji". Uważam, że stwierdzenie to, jest równie zasadne dla malarstwa. Reakcja na przyrodę, czy też projekcja własnej wizji jest niezaprzeczalnie sprzężona z aktualną władzą wewnętrzną, czułością, jednym słowem „wszechkondycją” jednostki tworzącej. W moim przypadku, na takiej bazie formułują się metaforyczne skojarzenia, stąd niejednokrotnie metamorfozie podlegają drzewa stając się kształtem nie do końca ludzkim, jakimś trans-obiektem - "duchem" lub innym metafizycznym stworem. Komórkowe, szczelinowe obiekty, to miejsca "zacisza" - tabu dla innych. Natomiast obiekty spiętrzone, podsycane bujną materią malarską sugerują stany ferworu, wewnętrznego /-twórczego/ niepokoju, jakieś nie do końca określone przeżycia, sugerują zawieszenie w innych, odległych, transcendentnych światach ...wyobraźni. W pracach takich zaciera się analogia do rzeczywistości, coraz trudniej o sugestię przedmiotu, siła obrazu tkwi w kumulacji, nagromadzeniu obiektów ZERO - wirujących, wznoszących się i opadających, pędzących ku górze, inicjujących się wzajemnie, wzajemnie od siebie zależnych, nie dających odpocząć oku... Pojawiło się też kilka obrazów, stanowiących ogólną refleksję na temat losów ludzkich - "losów człowieka uwikłanego" ... Już od początku mojej drogi twórczej, dużą wagę przywiązuję do samej materii malarskiej, która nie tylko podtrzymuje obrazy od strony ontycznej, ale stanowi istotny wspornik i ubogacenie tkanki malarskiej - w związku z czym można powiedzieć, że wiele spośród moich prac, zostało nie tyle namalowanych, co spreparowanych. Błona obrazu - jego ciało, powstaje często z materiałów dalece różnych od tradycyjnych. Gdyby nie pewne "ale" istniały etapy w mojej twórczości, które w 80% przypominały malarstwo materii. Tym "ale" jest funkcja jaką przypisuję materii, bowiem ma ona za zadanie służyć "czemuś", aby nie stanowić celu samej w sobie. Poniższy cytat doskonale odda charakter tego typu prac: "Materia - żywioł i gwałtowność, ciągłość i nieograniczoność, gęstość i powolność, ciekłość i kapryśność, lekkość i ulotność. Materia rozżarzona, eksplodująca, fluoryzująca, wezbrana światłem, martwa i uspokojona - wszystkie te desygnaty wskazują na tożsamość ze światem, odkrywamy w nich ślady życia, bowiem materia jest samym życiem..." Materia malarska rozpatrywana od strony ontycznej podtrzymuje warstwę ideową obrazu, czyli upraszczając - nadaje ciała ulotnym ideom. W takim ujęciu dochodzi do aktu wcielenia ducha w materię. Rozpatrując zagadnienie z innego punktu widzenia - rozpiętość między ekstremami : duchem i materią, niebem i ziemią, światłem i cieniem, dobrem i złem jest motywem stałym, przewijającym się przez większość prac. Czasami dochodzi między nimi do spięć, zatargów, rywalizacji... w związku z czym następuje rozdrobnienie, rozszczepienie warstwy koloru, poszczególne elementy formy plastycznej podsycają swoją obecność, tańczą, wirują, ścigają się wzajemnie aż do wyciszenia ... Jednak nie sam dynamizm jest elementem wiodącym. Zdarzają się kompozycje statyczne w postaci zwartych, opatrzonych mgiełką światła i efemerydy POMNIKÓW; są i takie, w których emanacja spokoju jest dostrzegalna w większości dla "oka wewnętrznego". Celem takich obrazów, jest wprowadzenie w stan kontemplacji, zadumy. Delikatny ruch powietrzny, mglista, „błękitna poświata” mają w tym dopomóc... zwłaszcza, że w każden z tych obrazów wpisane są przeżycia /uczucia/ najwyższego stopnia... .......................................................................................................................................................... cóż dodać?! - może tak: "jedni widzą chaos, inni wyższy porządek" !