Innerweltkosmos

Ask about the painting / reservation

"Innenweltkosmos", 2010; acrylic on canvas on board, 60 x 60 cm

"Wewnątrziemskosmos", 2010; akryl, płótno na płycie, 60 x 60 cm



Najsłynniejszym propagatorem tego modelu Wszechświata był Cyrus Teed. Podobne wierzenia istniały wcześniej, u ludów prekolumbijskiej Ameryki. Po krótce: Nasza planeta jest rosnącym organizmem w rodzaju jajka lub żywej komórki. Wbrew pozorom żyjemy na wewnętrznej stronie skorupki (to tłumaczy min takie zjawiska jak fatamorgana). Przez jakieś eliptyczne zakrzywienia światła, z dużej wysokości Ziemia wydaje się kulą, a jej jądro bierzemy za "kosmos". Kosmos obraca się wokół własnej osi, tak jak i małe Słońce z planetami wokół centrum - mamy dzień i noc. Księżyc też jest malutki (dlatego amerykanie sfałszowali lądowania na nim). Zewnętrzna powierzchnia Ziemi jest skorupą pokrytą kraterami, jak inne planety które sfotografowano. Z tego powodu nie odkryto bogactwa życia na planetach! Trzeba szukać go w środku "jajka", a nie na skorupce. Terra wraz z jej kosmicznym jądrem krąży w środku innej planety, ta planeta znowu w środku innej i tak w nieskończoność. Wraz z odległością od powierzchni Ziemi maleją odległości i wymiary ciał, tak, że zbliżając się do środka naszego "jądra-wszechświata" pojazd maleje i odległość jaką będzie pokonywać w jednostce czasu lecąc z tą samą prędkością, także. Bliżej galaktyki prędkość maleje, a przy centrum równa się zeru dzięki odpychaniu grawitacyjnemu jądra. Z tego powodu dotarcie tam jest niemożliwe...