Ścieżka

Ask about the painting / reservation

poprzez terminal w mojej głowie
prześwituje ku mnie
wizja twojej twarzy
a raczej
cień twoich oczu
właśnie zabłysnął
gdy znalazł moje
których potrafię dotknąć
twoim zapachem skróconym o kilometry dróg
i przechowywanym w Homerze

forma twoich pleców odciska ślad pod moimi,
łączę się z jej widmem,
drżę
dotknięta
twoim oddechem
wydychanym moimi płucami
bez papierosów
z pyłkami jabłoni
zebrałam kilka
wyślę ci moje płuca

usta będące opuszkami palców
zamykają mnie świętym spazmem
kłądę je na twoje kolana
gdy piszę że je kładę