Iwona Ostaszewska

zobacz całą galerię Artysty

zobacz biografię Artysty

Dodaj Artystę do ulubionych

Artysta sam o sobie:Absolwentka Uniwersytetu Śląskiego - Instytut Sztuki /kierunek malarstwo/ Dyplom z wyróżnieniem w 2002 r. Obrazy w zbiorach Muzeum Narodowego w Kielcach, BWA Kielce oraz licznych kolekcjach prywatnych w kraju i za granicą. Jak powstaje "mój obraz" : W moim przypadku nie istnieje skonkretyzowana wizja obrazu (takiego od A do Z). Owszem, istnieje pomysł - myśl przewodnia, jednak sposób upostaciowania jest bardzo schematyczny, ruchomy. Zainicjowany „pomysł” krystalizuje się sukcesywnie, w miarę pojawiania kolejnych elementów formy wypowiedzi plastycznej. Każdy pojawiający się element, inicjuje wdrażanie nowego i zapewnia mu "dłuższą lub krótszą egzystencję" (chodzi o to, że poszczególne elementy powinny współpracować ze sobą tak, aby zapewnić ogólne trzymanie obrazu jako skrzętnej całości /wielości/) Czasami pracę rozpoczynam pod wpływem bardzo ekspresywnej reakcji na "coś"..., "kogoś"... Jednak zawsze wiodącą rolę odgrywa pamięć, w splocie z wyobraźnią (w węższym lub szerszym znaczeniu). Pamięć z reguły jest neutralna tzn. pamięć pamięta wiele "obrazów" napotkanych: - obrazów jako "surowca" - np. zapamiętany pejzaż, zjawisko lub wydarzenie, - lub pamięć obrazów "poddanych obróbce" siłą umysłu, intelektu... Reasumując: wszystko odbywa się na bazie pamięci - ona jest pożywką, podstawą, naczelną inspiracją... Chodzi mi też o autentyczność wypowiedzi artystycznej tzn. żeby "zawartość" podobrazia była identyczna z naturą wypowiadającego. Walka o czystość wewnętrzną jest jednocześnie walką o czystość artystyczną . Jeżeli ktoś jest np. mataczem w życiu, jest nim i w "swoim obrazie", zatem w pewnym sensie ta esencjonalna etyka pokrywa się z projektowaną „estetyką”. Malarstwo to szczególny rodzaj zderzenia „siebie z sobą” - przed lustrem widzimy swoją postać/fizjonomię, przed obrazem swoją duszę (jej aktualny stan). Dlatego nie należy narażać siebie na nieszczerość, gdyż wtedy oddalamy się od poznania WIELKIEJ TAJEMNICY MALARSTWA. Malarstwo zdradza osobowość pojedynczego człowieka, jego "ja"... a kto adekwatnie odczyt „da” ?... Malarstwo to też i przede wszystkim reakcja na ŻYCIE, jego złożoność, bogactwo, wszech płaszczyznową pełnię owej GŁĘBI... Malarz to tylko "narzędzie", które w sposób selektywny przekazuje zaanektowaną istotę /spod płaszcza faktów, zjawisk...etc. - wiele pobudek tutaj rządzi, wpływa na działanie twórcze/. I tak na koniec, o droga ironio!!! - trochę mnie niepokoi, że malarstwo trzeba czymś tłumaczyć, jakby ono samo nie wystarczało... Niech zatem wystarcza w swej postaci czystej, kolorem, formą naznaczonej, duchem nasyconej, umysłem przetrawionej !