Opis obrazu

Na obrazie dominuje ognista czerwień, pomarańcze i złamane żółcie, które aż kipią energią. Twarz kobiety jest wydłużona, lekko przechylona, z mocno zaznaczonymi niebieskimi oczami i małymi czerwonymi ustami. Wszystko zbudowane jest z grubych, trochę nerwowych pociągnięć farby, jakby artysta malował szybko, na feeling. To troche ekspresjonizm, troche deformacja, ale działa świetnie. Atmosfera jest dziwna i ciepła zarazem. Niby blisko, a jednak niedostępnie. Ona wygląda jak smutna królowa. Ja bym ją długo oglądał, serio. Te spiralne formy przy ramionach dodają baśniowego ruchu i niepokoju. Obraz może budzić melancholię, zaciekawienie, a nawet lekki niepokój, bo ta twarz coś ukrywa, no i to sie czuje.