Opis obrazu

Na obrazie dominuje twarz kobiety o wielkich ciemnych oczach i czerwonych ustach. Ujęta jest blisko, prawie za blisko, więc kompozycja aż napiera na widza. Tło płonie oranżem, czerwienią i żółcią, a ciemne kontury wiją sie wokół włosów jak ogień albo mysl. Pociągnięcia farby są grube, ekspresyjne, trochę nerwowe, widać tu klimat ekspresjonizmu i mocny gest ręki. Ta dziewczyna wygląda smutno, ale też jakby wiedziała coś ważnego. Ona ma duże oczy jak kotek. Czuję w tym niepokój, soft dramat i jakąś cichą samotność. Obraz jest surowy, trochę rozedrgany, a jednak piękny. Serio, patrzy sie na niego i cos ściska w gardle.