Opis obrazu

Obraz pokazuje pochyloną twarz Chrystusa w cierniowej koronie, która niemal eksploduje ostrymi liniami na tle gęstego granatu i ciepłego złota. Czerwień szaty aż buzuje, biel ciała jest rozświetlona, a ciemne, szkicowe pociągnięcia nadają całości nerwowy rytm. Kompozycja jest zwarta, bliska, jakby bez ucieczki, no i to działa mocno. Atmosfera jest ciężka, bolesna, ale też dziwnie cicha. Jak po burzy. To jest smutny pan Jezus. Artysta łączy ekspresjonizm z gestem malarskim, widać szybkie, surowe ślady farby i celową niedokładność. Ja patrze na to i mam ścisk w gardle, serio. Ten obraz nie tyle opowiada, co wbija się w człowieka. Jest rough, poruszający, troche dziki, a przy tym pełen współczucia i jakiejś kruchej godności.