Opis obrazu

Na obrazie dominuje twarz kobiety o delikatnie pochylonej głowie, otulonej brązowym welonem i złocistą aureolą, która aż pulsuje na tle głebokiego, niebieskiego tła. Ciepłe czerwienie i ochry zderzają się tu z chłodem błękitu, tworząc mocny, prawie teatralny kontrast. Kompozycja jest bliska i intymna, jakby postać była tuż obok, serio. Pociągnięcia pędzla są wyraźne, lekko surowe, trochę ekspresyjne, a deformacja rysów dodaje całości modern feeling. To jest smutna pani i chyba mysli o czymś ważnym. Obraz emanuje ciszą, skupieniem i jakąś miękką melancholią, ale nie przytłacza. Mnie osobiście lekko ściska w środku, bo jest w tym spojrzeniu pokora, czułość i coś nie do końca wypowiedzianego.