Opis obrazu

Obraz pokazuje wydłużoną twarz kobiety z aureolą, zbudowaną z gęstych smug złota, czerwieni, zieleni i ciemnych, prawie czarnych plam. Kompozycja jest zwarta, ciasna, jakby postać wychodziła prosto z mroku i no serio patrzyła gdzieś obok nas. Oczy są turkusowe, lekko nieobecne, usta małe, czerwone, a szyja nienaturalnie długa, co daje efekt trochę ikony, a troche snu. Farba wygląda na kładzioną grubo, szorstko, z ekspresją i gestem, bez wygładzania. To jest very poruszające. Czuję tu smutek, skupienie i dziwny spokój, taki aż ściska. Ta pani jest jak królowa z bajki. Dzieło może budzić czułość, ale też lekki niepokój, bo piękno miesza sie tu z deformacją i ciszą.