Opis obrazu

Obraz uderza od razu mocnym zestawieniem barw. Rozpalone czerwienie i pomarańcze tła zderzają się z chłodnym błękitem szaty i bladego skrzydła. Twarz anioła jest wydłużona, lekko przekrzywiona, jakby zawieszona między smutkiem a zadumą. Grube kontury, szorstka faktura płótna i widoczne pociągnięcia farby robią robotę, serio. To wygląda trochę jak ekspresjonizm z nutą ikony, ale bardziej na luzie, mniej święcie. Anioł ma smutne oczy i wygląda jakby chciał sie przytulić. Czuję tu niepokój, ale też ciepło, takie dziwne, almost tender. Dzieło jest surowe, trochę poszarpane, a przez to bardzo ludzkie. Patrząc na nie, mam wrażenie, że ktoś pokazuje kruchość duszy bez ściemy.